Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Novelists - Noir

Novelists - Noir

Label : Arising Empire | Archiveer onder metalcore

Release type: Full-length CD

Job : Dit is ‘em: mijn favoriete plaat van deze maand. Novelists komt uit Frankrijk (waar anders) en speelt al een aantal jaar goed doordachte metalcore met als belangrijkste invloeden Periphery en Tesseract. En laten we eerlijk wezen: hoe vaak hebben we die namen al niet genoemd de afgelopen vijf jaar als invloeden bij het gros van de bandjes die ditzelfde stijltje nabootsen. Novelists pakt dingen eigenlijk hetzelfde aan, maar doen het zo ontzettend goed dat het je meteen pakt. Dat was zo bij vorige plaat ‘Souvenirs’ en is nu weer het geval met ‘Noir’ – een overduidelijk schot in de roos.

Er heeft zich een prachtige evolutie voor gedaan in de sound. Waar ‘Souvernirs’ nog een djentfestijn was dat zijn weerga niet kende maar slim in elkaar stak, is ‘Noir’ volwassener en vooral impossanter. Zanger Matt Gelsomino laat in zijn growls een hardcore-achtig geluid horen maar vooral zijn cleans blazen je omver; waar zijn bereik misschien niet in de buurt kan komen van Spencer Sotelo (nu toch wel de maatstaaf van moderne metalcore), benut hij de noten die hij haalt op een sublieme manier en zijn de lijnen die hij zingt precies zoals ze moeten zijn. Hij klinkt oprecht, zijn verschillende stijlen zijn allen tot in de puntjes ontwikkeld en hij staat heel keurig zijn mannetje tussen de giganten in het genre.

De productie is zoals men mag verwachten van een moderne metalcore plaat feilloos; alle elementen zijn perfect te horen en alle afwijkingen van de formule komen daarom perfect tot hun recht. Zo zijn de solo’s op de plaat, zoals op ‘Monochrome’, ‘A Travers le Miroir’ en ‘Lead the Light’ zo perfect dat ik mijn onderkaak van het asfalt heb moeten schrapen toen ik ze voor het eerst hoorde. Ook de subtiele saxofoon partijen in een aantal van de nummers voegen ongelofelijk veel toe. En dan zijn daar de gastvocalen van een tot nog toe onbekende virtuoos op ‘Joie de Vivre’. Waanzinnig.

En eerlijk is eerlijk: tuurlijk heeft Novelists heel goed opgelet toen Periphery ‘Periphery II’ uitbracht; de clean sound op ‘Monochrome’ doet wel heel erg denken aan ‘Luck as a Constant’ en de elektronische geluidjes op eerdergenoemd ‘Joie de Vivre’ komen wel erg overeen met bijvoorbeeld het einde van ‘Ragnarok’, maar hey; beter briljant gejat dan slecht bedacht. De band voegt in ieder geval genoeg eigen inbreng toe en heeft daarom met ‘Noir’ een dijk van een plaat neergezet.

<< vorige volgende >>