Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Muggnagar - Bauta

Muggnagar - Bauta

Label : Eigen beheer | Archiveer onder black metal

Release type: Full-length CD

Neithan : Ik kende ze niet, Muggnagar uit Noorwegen, maar met dit ‘Bauta’ is dit al het derde album van de band. Het album is al in december 2016 uitgebracht, en als het dan nu pas in Lords of Metal aan bod komt, is dat geen goed voorteken… Deze band heeft haar naam te danken aan de afkeer van keyboardspeler Count Darkon van Borknagar, en de muziek van deze band leende zich niet voor diens band Diabolical Breed. Muggnagar classificeert zich als melodieuze black metal. Zonder al te veel te verklappen: mijn sympathie voor de band Borknagar is met het horen van dit ‘Bauta’ alleen maar toegenomen, en dat terwijl de muziek eigenlijk helemaal niets met Borknagar te maken heeft.

Om maar met de deur in huis te vallen: dat dit Muggnagar onbekend is, is geheel niet uw schuld maar te wijten aan de beperkte capaciteiten. Na het zeer middelmatige intro (‘Portene aabnes’, de deur gaat open) komt de muziek, en het is lang geleden dat de muziek slechter klonk dan een matig intro. ‘Muggnagard’ is eigenlijk een ongeïnspireerde industriële brei, maar die wel duister klinkt door de stem van Count Darkon. Wat dat betreft is bij het volgende nummer ‘Av Odins ætt’ het vrolijke keyboarddeuntje nou net wat het enige leuke aan deze band wegneemt. Dit zijn nu typisch de nummers die ik bedoel met afgekeurde ideeën van Finntroll en Windir. De muziek op deze plaat klinkt als een ruwe mix van afgekeurde ideeën uit de prullenbakken van Mortiss, Mysticum, het keyboardtijdperk van Burzum (niet Vikernes’ beste creatieve periode), Finntroll en Windir. Dit alles met een geluidskwaliteit die doet denken aan de kvlt-dagen van black metal toen alles nog in een vochtige kelder opgenomen moest worden, gecombineerd met een dominerende rol van de keyboard die als een vlag op de modderschuit staat, en hoogstens zorgt voor enige associaties met Anton Maiden (R.I.P.). Wel één verschil met het legendarische Anton Maiden: Anton Maiden is leuk…
De composities zijn ongeïnspireerd en hangen als los zand aan elkaar, en dat onderscheidt dit Muggnagar van bands als Mortiis en Mysticum die wel sterke nummers schrijven die duister klinken met een industriële ondertoon. En dat brengt me bij het enige positieve aan deze band: er zit wel iets duister industrieels in de basis van de schrijfsels, mede door de rauwe duistere stem van zanger Count Darkon (dat muzikanten anno 2017 nog pseudoniemen als dit in de black metal durven te gebruiken). De gitaar is amper te horen, de zang is niet goed gemixed, de drums zijn monotoon geprogrammeerd en de fantasieloze keyboarddeuntjes en de keyboards zelf domineren veel te veel. Combineer dat alles met een geluidskwaliteit die doet denken aan de demo’s uit de jaren negentig, toen het woord kvlt ontstond, en je hebt een goed idee wat dit ‘Bauta’ brengt.

Als iets in Brabant slecht is, noemen wij zoiets ‘bout’ en ‘bouten’ staat bij ons voor schijten: wat dat betreft is de albumtitel wel toepasselijk. Het is alleen dat de albumtitel hier refereert aan een oud type grafsteen welke lijkt op een menhir. Het is lang geleden dat ik zo iets onsamenhangends als dit heb gehoord, en ik hoop dat het lang duurt voordat heer Horst me weer eens zoiets toestuurt. Voor een band die zoiets als derde album heeft, lijkt het me sterk als dit Muggnagar ooit iets aflevert dat de moeite waard zal zijn, helaas maar waar… ZVDC (Zonde Van De Centen), vroeger hadden we de categorie “beerput van de maand”. Het lijkt me sterk dat deze editie een andere band onder de 15 punten komt (waarvan 10 voor de moeite, de spreekwoordelijke één, een beroepsafwijking).

<< vorige volgende >>