Sirenia - An Elixir For Existence

Sirenia - An Elixir For Existence

Label : Napalm Records | Archiveer onder gothic metal

Release type: Full-length CD

Michiel B. : Uitgerekend op het moment dat ik mijn pen (of toetsenbord, wat u wilt) in het gif wil dopen om een ongeneerd kritische column te gaan schrijven over hoe de hedendaagse gothic metalscene op sterven na dood is en steeds meer een parodie op zichzelf begint te worden, ploft de nieuwe schijf van het Noorse Sirenia op mijn deurmat. Ik geef het meteen toe: van alle bands binnen het genre staat deze band bij mij nog wel bovenaan het lijstje om het gotische vuur brandende te houden de komende tijd. Om even een en ander toe te lichten: Tristania's debuutalbum "Widow's Weeds” beschouw ik samen met "Velvet Darkness They Fear” van Theatre Of Tragedy (hede ten dagen zou de naam Temple Of Techno hen allerminst misstaan) als de beste gothic metalplaat ooit gemaakt (en voor het gemak reken ik de meer symfonisch ingestelde bands als After Forever, Epica en Nightwish even niet tot dit genre). Nadat de wegen van bandleider Morton Velend en Tristania zich scheidden zo'n 3 jaar geleden, Tristania vervolgens zowel op cd als live compleet de weg kwijt leek te zijn, wist Velend's nieuwe geesteskindje Sirenia mij meer dan aangenaam te verrassen met hun debuutalbum "At Sixes And Sevens” welke met haar enorm aan "Widow's Weeds” refererende composities het nog wist te schoppen tot een top 3 klassering in mijn jaarlijst van 2002. U kunt zich dus wel voorstellen dat mijn interesse in dit nieuwe schijfje van bovenmatig niveau was.

En anno 2004 is er dan de opvolger van "At Sixes And Sevens” getiteld "An Elixer For Existence” die het levenslicht ziet. En gezien het wederom hoge niveau van deze schijf gecombineerd met mijn inleiding van dit verhaal had de band geen betere titel kunnen kiezen. Ruim 50 minuten lang trakteren Velend en consorten ons weer op een staaltje gothic metal van het allerhoogste niveau. De lijn van "At Sixes And Sevens” wordt doorgetrokken en zelfs hier en daar wat verlegd. "An Elixer For Existence” klinkt volwassener maar behoudt toch wel degelijk een goede vorm van intimiteit zoals het in mijn ogen nog steeds niet achterhaalde "Beauty & The Beast”-concept. De bezetting van de band is nu stabiel en als je het mij vraagt kan Sirenia hier nog jaren mee vooruit. Het album doet haar naam wat mij betreft veel eer aan en laat veel andere bands in dit genre er een voorbeeld aan nemen zou ik zeggen. Na de instrumentale afsluiter "Sevens Sirens And A Silver Tear" druk ik de play-knop nog maar eens een keer in. Sirenia doet zo vroeg in het jaar nu al reeds een gooi naar wederom een hoge klassering in mijn eindejaarslijst. Het enige wat mij nu nog rest is de band eens live aan het werk te zien aangezien ik hun vorige tournee jammerlijk gemist heb. Had u al plannen in het weekend van Graspop Heer Velend?

<< vorige volgende >>