Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Chastain - We Bleed Metal 17

Chastain - We Bleed Metal 17

Label : Pure Steel Records | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Nima : David T. Chastain is een van de meest gerespecteerde gitaarvirtuozen in heavy metal, en vooral in de jaren 80 leverde hij samen met charismatische frontvrouw Leather Leone een aantal fantastische platen af. In 1990 verliet Leone de band en ging Chastain met zangeres Kate French een modernere kant op. De magie was voor mij verloren gegaan en de modernere, zware en groovy sound en stijl deed mij bijzonder weinig. In 2013 keerde Leone echter terug, en verscheen het sterke “comebackalbum” ‘Surrender To No One’, gevolgd door de nog sterkere ’We Bleed Metal’ in 2015.

Ik weet niet hoe, wat of waarom, maar van de laatstgenoemde verscheen onlangs een nieuwe versie, genaamd ‘We Bleed Metal 17’. De zang en de drums zijn afkomstig van de originele opnames die op de oorspronkelijke versie verschenen. De bas- en gitaarpartijen alsmede de sound en productie zijn echter compleet anders. Daarnaast is de volgorde van de nummers omgegooid en zijn de titels aangepast. En of dat allemaal ergens goed voor is durf ik niet te zeggen. Mij spreekt de nieuwe versie, in tegenstelling tot de originele release, in ieder geval niet aan. De muziek, de sound en de feel doen namelijk denken aan de Kate French-era Chastain, die mij, zoals gezegd, bijzonder weinig deed.

Alhoewel we deze versie min of meer als een compleet nieuw album kunnen zien, is het onmogelijk om de twee versies niet met elkaar te vergelijken. De magie en de ouderwetse charme die de originele versie kende is hier totaal zoek. De prachtige performance van Leone is totaal verloren gegaan in de zware sound, die mijn inziens zelfs vrij overstuurd klinkt. De anders zo pakkende vocalen en zanglijnen passen mijn inziens niet helemaal bij de nieuwe riffs en hebben behoorlijk minder impact, wat ook voor de muziek geldt. De nieuwe riffs zijn stukken minder pakkend (en eerlijk gezegd ook stukken minder interessant), waardoor de songs, zelfs na meerdere luisterbeurten, geen blijvende indruk achterlaten. Dus dan is de vraag, waarom heeft Chastain in godsnaam ervoor gekozen om juist dit album te “pimpen” en niet simpelweg iets nieuws heeft uitgebracht? Maar goed, gelukkig kunnen we nog altijd genieten van de originele plaat.

Als je de Kate French-platen, als mede de zware en de groovy sound uit de jaren 90 weet te waarderen dan zal je ook met deze ‘We Bleed Metal 17’ goed uit de voeten kunnen. Als je het, net zoals ik, zweert bij het ouderwetse en vooral de Leone-platen, dan is deze nieuwe versie hoogstwaarschijnlijk niets voor jou.

<< vorige volgende >>