Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Leprous - Malina

Leprous - Malina

Label : Inside Out | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

Job : Leprous behoeft absoluut geen introductie meer; deze band is naast Haken op dit moment de toonzetter van moderne prog en als je nog nooit van ze hebt gehoord, twijfel ik oprecht aan je intellectuele capaciteit, gezien ze vanaf 2004 al bezig zijn het prog genre van binnenuit nieuw leven in te blazen. De belangrijke centrale vraag in dit schrijfsel is dan ook: “is de nieuwe plaat opnieuw een blauwdruk voor wat prog kan zijn de komende jaren?” Waar we vorige keer nog met z’n twee waren in het assesseren van ‘The Congregation’, zal ik het deze keer alleen moeten doen, gezien de riante vakantieplanning van collega Roel de Haan dit keer vies veel roet in het eten gooit. Houd u vast.

Allereerst heeft de band het majestueuze draaiknopje op 11 gezet – van begin tot eind is de band flink gestegen in orkestratie en grootse, open song structuren. Nummers zijn in vergelijking met ‘The Congregation’ echter korter, meer gefocust en rechter voor de raap. In dat opzicht springen ‘Captive’, ‘Coma’ en eerste single ‘From the Flame’ er echt uit – een voor een zijn het bijna radiovriendelijke, catchy prognummers. Wat wel meteen opvalt is dat, hoe catchy de band ook is, het drumwerk van stokkengenie Baard Kolstad imponeert gedurende letterlijke elke milliseconde van deze plaat. Zijn polyritmes en “vertrouwd maken van debiele maatsoorten” voelen zo ontzettend moeiteloos dat het bijna pijn doet.

Ook valt op dat zanger Einar Solberg toch wat steken laat vallen – veel van zijn lijnen voelen zweverig en drukken de luisteraar niet op de feiten, alwaar uberstrakke drums en gitaarpartijen dat wel doen. Er ontstaat daardoor een soort wringend contrast dat niet nodig is en ook voorheen nooit zo de kop op stak (dan denk ik aan platen als ‘Coal’ en vooral ‘Bilateral’). Wel zijn zijn uithalen natuurlijk nog steeds van buitengewoon niveau op nummers als ‘Mirage’ en ‘The Weight of Disaster’, maar mis ik soms een gemene schreeuw, zoals hij dat zo goed deed op ‘Bilateral’ en ‘The Congregation’. Hij blijft een geval apart en zijn stemgeluid pakt je of laat je met opgestoken neus snel wat anders op zetten.

Instrumentaal en productioneel steekt ‘Malina’ weer ijzersterk in elkaar, met een variatie die meesterwerk ‘Bilateral’ nadert. Zo zijn nummers als het prachtige ‘The Last Milestone’ en het ongelofelijk mooie ‘Malina’ als “zachtere” nummers goede heelmeesters voor de stinkende wonden die sloopkogels als ‘Mirage’ en ‘Coma’ achterlaten. En toch mist er iets en het stoort me mateloos dat ik er mijn vinger niet op kan leggen. Leprous is een band met de potentie om de allerbeste prog plaat van de komende 10 jaar neer te zetten, en ‘Malina’ is dat niet. Het is een plaat die dit jaar amper concurrentie zal kennen binnen het genre, maar het is niet de plaat waar ik op hoopte, ondanks dat ik hem op elk vlak beter vind dan zijn voorganger.

Soms is het moeilijk om de roze fanboy bril af te zetten, maar nu me dat is gelukt zie ik toch nog steeds een plaat die, ondanks dat hij niet is waar ik hoopte, probleemloos bovenaan op menig top 10 lijstje van dit jaar zal pronken. Maar waar ‘Affinity’ (100/100, godverdomme) de perfecte stap voorwaarts was na ‘The Mountain’ in Haken’s klim naar de top, is ‘Malina’ dat net niet voor Leprous.

<< vorige volgende >>