Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Accept - The Rise Of Chaos

Accept - The Rise Of Chaos

Label : Nuclear Blast | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Nima : Sinds de wedergeboorte in 2009/2010 zit Accept weer aardig in de lift. Met zanger Mark Tornillo aan de front heeft de band al een drietal ontzettend sterke albums afgeleverd en is in de afgelopen jaren bijna constant op tour geweest. Begin dit jaar verscheen de live plaat ’Restless And Live’ en volgende maand is de nieuwe studioplaat, ‘The Rise Of Chaos’, alweer een feit.

Of gitarist/bandleider Wolf Hoffmann en zijn mannen de vorige plaat, ’Blind Rage’ hebben overtroffen laat ik even in het midden, maar verdomme wat is ‘The Rise Of Chaos’ weer een gaaf plaatje geworden. Tja, wat kunnen we nou zeggen over een nieuwe Accept-plaat? Accept is en blijft Accept en je krijgt precies wat je verwacht, en dat is pure heavy metal. In vergelijking met de vorige plaat ligt de tempo op ‘The Rise Of Chaos’ net iets lager. Begrijp me niet verkeerd, want traditiegetrouw wordt het gaspedaal ook regelmatig aardig ingedrukt. Over het algemeen is het album echter iets rockeriger van karakter en klinkt (mede daardoor) een behoorlijk stuk ouderwetser.

De plaat heeft een bijzonder aangenaam ouderwetse charme over zich en het lijkt soms alsof een deel van het materiaal in de jaren 80 is geschreven! Regelmatig roept de plaat dan ook – bij mij in ieder geval – de sfeer op van de klassieke ‘Balls To The Walls’ en ‘Metal Heart’ albums op. Heerlijk! Als je nu denkt dat de band teruggevallen is op de oude glorie moet ik je echter teleurstellen, want ondanks diens ouderwetse charme en karakter klinkt het geheel geen moment oubollig of gedateerd. De heavy metal waar Wolf Hoffmann en co. al bijna vier decennia garant voor staan is tijdloos en daarom altijd relevant. Ook komt de plaat aan het zwaardere, hedendaagse aanpak die de vorige drie albums kenden niets tekort, maar over het algemeen klinkt het geheel een stuk traditioneler.

Alle tien tracks die de plaat vertegenwoordigt zijn kwalitatief-hoogwaardige Accept knallers en zitten bomvol krachtige, ontzettend pakkende riffs die alleen Hoffmann en co. dat schrijven kunnen, die typische hoge vocalen waar de band mede bekend om staat, en die pakkende, hoogst meezingbare zanglijnen. Al vanaf de eerste seconde van de opener, ‘Die By The Sword’, grijpt de plaat je bij de strot en houdt je tot op de laatste tonen van afsluiter ‘Race To Extinction’ stevig in zijn greep. Een rustpuntje wordt je nauwelijks gegund en voor je het weet zit je driekwartier lang te headbangen en je luchtgitaar te mishandelen. Het is dan ook moeilijk om enkele uitschieters te noemen, want daarmee zou je de rest van de songs te kort doen. Songs zoals de stevige stamper ‘Hole In The Head’, de hardrocker ‘Koolaid’ en de typische 80s rocker ‘Analog Man’ hebben naar mijn mening echter net een tikkie meer potentie als toekomstige klassiekers. Maar nogmaals, daarmee wil ik de rest van de songs niets tekort doen.

Dankzij de krachtige productie van (wederom) Andy Sneap klinkt de plaat behoorlijk hedendaags, en komt bovendien erg krachtig over. De band bewijst nogmaals verre van uitgeblust te zijn, en het einde is nog lang niet in zicht. Veel jonge bands (maar ook vele tijdperkgenoten) kunnen hier een puntje aan zuigen. Kortom: geen gezeur, geen getwijfel en geen discussies, maar kopen die hap!

<< vorige volgende >>