Listen live to Radio Arrow Classic Rock
PBII - ROCKet!

PBII - ROCKet!

Label : Eigen beheer | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

Wim S. : PBII is een symfonische rockband uit Den Haag. In het verleden liet de band al horen geëngageerd te zijn: in 2010 werd aandacht besteed aan het oceanische probleem ‘Plastic Soup’ en in 2013 zamelde men geld in voor KiKa. Heel nobel, heel goed. Met dit nieuwe album ‘ROCKet’ brengt de band een ode aan Wubbo Ockels, de enige Nederlandse astronaut. Vlak voordat Ockels overleed gaf hij nog een indringende speech over het redden van de aarde. Met ‘ROCKet’ wil PBII in 12 zelfgeschreven songs de aarde van een afstand bekijken, zoals ook Ockels dat deed. De weduwe van Ockels, Joos, schreef zelfs een mooi voorwoord bij dit album.

Tja, behoorlijk pretentieus allemaal, nietwaar? Maar goed, de band maakt het ten dele ook wel waar. Even los van het thema en de achtergronden: PBII is een symfonische rockband in de klassieke zin van het woord: prominente keyboards, een zanger met een vrij hoog stemgeluid, een enkele heavy riff en vrij complexe songstructuren. Inderdaad, muziek in het straatje van Yes, Gentle Giant, maar ik hoor bijvoorbeeld ook stukken die me doen denken aan Queen. Ik ben best wel gecharmeerd van de stem van zanger Ruud Slakhorst: hij mist volume en kracht maar hij zit heel comfortabel in vrij hoge regionen. Hij zingt ook heel natuurlijk en dat vind ik een absolute pré. Complimenten zijn zeker ook op zijn plaats voor de vocale bijdragen van Nathalie Mees. Ze voegt werkelijk prachtige partijen toe, al dan niet in combinatie met de mannelijke bijdragen van bijvoorbeeld Nad Sylvan (uit duizenden herkenbaar!). Ik vind het zonde dat gitarist Ronald Brautigham zo weinig ruimte krijgt (of neemt?) om zijn kunnen te tonen, want zijn solo en ‘Trapped’ of zijn bijdrage in ‘Nothing Is Real’ verraden toch wel klasse. Wat ik persoonlijk altijd jammer vind bij dit soort bands is het feit dat het altijd zo verdomde serieus is. Nergens hoor ik vrolijkheid, spelplezier of wat dan ook: het is muziek die met strakke gezichten wordt ingespeeld en waarbij de glimlach pas op het gezicht verschijnt als het album ten einde is.

Ik hoop dat de band de gelegenheid heeft om hun muziek vaker ten gehore te brengen dan die ene keer in De Boerderij in Zoetermeer….

<< vorige volgende >>