Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Galderia - Return Of The Cosmic Men

Galderia - Return Of The Cosmic Men

Label : Massacre | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Nima : Mijn eerste kennismaking met deze Franse band was een jaar of vier geleden middels ’The Universality’, en ik was aangenaam verrast door de melodieuze “feelgood” power metal die men liet horen. Ik was er dan ook niet rouwig om dat ik ook de nieuwe elpee, ‘Return Of The Cosmic Men’, onder mijn neus kreeg. En gelukkig kan ik bij mijn standpunt van de vorige plaat blijven, want de band is geen millimeter afgeweken van die sound en stijl. Wat wij hier hebben is een stel blij-gestemde melodieuze (en typisch Duits-klinkende) power metallers met duidelijke invloeden van bands zoals Gamma Ray, Freedom Call, Helloween, Edguy en consoorten.

De plaat vangt erg sterk aan met ‘Shining Unity’ en (vooral) ‘Blue Aura’. De riffs hakken er lekker in, de vuist kan in de lucht en bangen met die hap. De stemming zit er dan ook meteen in, en je bent in één klap zo’n tien jaar terug in de tijd. Alhoewel de daaropvolgende songs niet alle even sterk zijn, zijn alles nummers kwalitatief hoogwaardige composities, en over het algemeen weet men aardig te overtuigen. Luister naast de eerder genoemde openers bijvoorbeeld naar ‘Legions Of Light’ en het sterke titelnummer, en u zult merken dat het lastig wordt om stil te blijven zitten. De band heeft er goed aan gedaan om de speeltijd dit keer iets beperkter te houden, en is zo de langdradigheid (die de vorige plaat hier en daar kende) tegengegaan. Een ander punt die het geheel ten goede is gekomen is dat vocalist Seb veel meer zijn eigen draai lijkt te hebben gevonden, en niet constant zijn best doet om als Kai Hansen (Gamma Ray) en Chris Bay (Freedom Call) te klinken.

De tracks die mij niet echt aanspreken zijn de ballades ‘Pilgrim Of Love’ en ‘Wake Up The World’, die – zoals dat overigens vaak het geval is bij power metal ballades – gewoon saai klinken. Van de laatstgenoemde krijgen we echter een alternatieve, stevige, versie (‘Wake Up The World 2.0’) die een stuk aangenamer klinkt. Alleen waren die techno-beatjes aan het begin en het eind echt niet nodig geweest. Maar ach, laten we maar niet klagen, want de plaat voldoet aan de instrumentale, vocale, technische, en ook de visuele en geluidskwaliteiten die men van een band in dit genre kan verwachten, en heeft genoeg om er van te genieten.

<< vorige volgende >>