Disillusion - Back To Times Of Splendor

Disillusion - Back To Times Of Splendor

Label : Metal Blade | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Vera : Zin in een verbluffend muzikaal avontuur waarbij extremen versmelten tot adembenemende muzikale landschappen? Lees dan verder! Want dit is de verrassing van de maand. De complexe ritmes, de veelheid aan tempo- en sfeerwisselingen en de mix van verschillende stijlen die op natuurlijke wijze in elkaar vloeien maken van deze cd een reis doorheen ongerepte streken waar de natuur dan eens woest is en even later vriendelijk als een klaterend beekje. Ik ben diep onder de indruk. Vanaf de eerste luisterbeurt smaakt dit naar meer. Zeg nu zelf, is dat geen compliment met nummers van 14 en 17 minuten?

Waar komt dit onbezoedeld collectief vandaan dat in één 'nummer' moeiteloos aanvangt met thrash riffs en dito zang om via Tool-achtige kunstgrepen in een woestijn van verlatenheid en mijmeringen te eindigen? Bloedmooi zijn hierbij de semi-akoestische fragmenten waarin de referentiepunten helemaal haasje over spelen. Nu eens klinkt men opgefokt en kwaad, dan weer berust men in diepzinnige bedenkingen. Meer dan eens duikt de invloed van Tool op maar terwijl ik dit neerschrijf heeft 'And The Mirror Cracked' al een meer progressieve wending genomen. Het moge dus duidelijk wezen dat dit geen deuntjes zijn die je de volgende dag onder de douche fluit. Dit doet echter geen afbreuk aan de hypnotiserende werking van de mammoetcomposities. Iedereen zal wel iets van zijn gading vinden in deze eigenzinnige songs. De groep bestaat uit reuze begaafde muzikanten die nergens te lang op doorbomen en daarom heeft 'Back To Times Of Splendor' een duizelingwekkende vaart.

Een speciale vermelding verdient de titelsong 'Back To Times Of Splendor'. De 'strings' maken hier de dienst uit met hemelse violen en vormen samen met de in death metal gewortelde riffs een sublieme combinatie. Grunt en heldere zang vullen elkaar perfect aan. Gitaarsolo's, drukke passages vol razernij, filmisch gejuich en dan keren we weder naar de rockbasis met harde riffs en een herkenbaar refrein. 'A Day By The Lake' kent een inloopperiode waarin de muziek zachtjes open bloeit tot hypnotische, repetitieve klanken. Is dit soms een groep van acht man? Drie zangers of één multifunctionele? Want ook het langste nummer van de cd 'The Sleep Of Restless Hours' kent vele sferen, net alsof we door een differentieel landschap rijden. Dit gaat van de gitaarmuur van The God Machine tot de akoestische prestaties van Opeth en Pink Floyd.

En wie is dit mysterieuze Disillusion nu, zal u zich afvragen? Wel, ik zat alvast juist met mijn bedenking dat dit geen broekies zijn. De band bestaat al sinds 1994, werd wel enkele jaartjes op sterk water gezet, maar mastermind Vurtox hield de vlam brandende tot er een aantal nieuwe muzikanten gevonden waren om zijn dromen werkelijkheid te maken. In augustus 2002 verscheen er een MCD van hen 'The Porter' terwijl eerder een demo met vier nummers al furore maakte. ("Three Neuron Kings”). Disillusion is een Duitse band uit Zwickau. En neen, geen achtkoppig collectief om dit alles in goede banen te leiden, maar slechts vier man sterk en verantwoordelijk voor zo'n uitzonderlijke muziek die in feite met geen enkele groep te vergelijken valt, maar een naam als Opeth valt als inspiratiebron. Daar wil ik graag nog het inventieve, Australische Alchemist aan toevoegen als leidraad. Er is met zorg gewerkt aan dit debuut. Het schrijfproces nam anderhalf jaar in beslag en de opnamen duurden acht maanden, waardoor de release datum een paar keer uitgesteld werd. Want één ding is zeker: Disillusion klinkt gedurfd en origineel en bewandelt geen platgetreden paden. Een prestatie op hoogstaand niveau en een delicatesse voor de meer geoefende luisteraar. 'Back To Times Of Splendor' ligt vanaf vijf april bij de platenboer.

<< vorige volgende >>