Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Decrepit Birth - Axis Mundi

Decrepit Birth - Axis Mundi

Label : Agonia Records | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Dennis : Zeven jaar lang hebben we op een nieuw Decrepit Birth album moeten wachten, maar hier is hij dan eindelijk, de vierde langspeler ‘Axis Mundis’. Het vorige album ‘Polarity’ uit 2010 werd nog door Nuclear Blast uitgebracht, inmiddels is de band rondom gitarist Matt Sotelo en zanger en vrijwillig zwerver Bill Robinson ondergebracht bij het Poolse Agonia Records. Drummer Samus Paulicelli sloot zich kort na de release van het vorige album aan bij de band uit Santa Cruz en bassist Sean Martinez kwam er in 2015 bij. Daarmee is de nieuwe ritmesectie voor het eerst op een Decrepit Birth plaat te horen.

Op het debuut album ‘…And Time Begins’ uit 2003 speelde Decrepit Birth nog redelijk ééntonige brute death metal, maar op de daaropvolgende platen ‘Diminishing Between Worlds’ uit 2008 en eerdergenoemde plaat ‘Polarity’ uit 2010 was het muzikale vakmanschap van met name gitarist Matt Sotelo zó gestegen, dat vergelijkingen met progressieve technische death metal bands als Death, Atheist, vroege Cynic en late Pestilence zeker niet misplaatst waren. Op ‘Axis Mundi’ wordt deze technische lijn lekker doorgetrokken. Decrepit Birth klinkt anno 2017 als een kruisbestuiving tussen Deeds of Flesh en Death met een vleugje Atheist. Strak, modern, melodieus, speels en een tikkeltje progressief. Maar vooral de vette productie (gemixed en gemastered werd het album door producer Stefano Morabito (Obscenity, Fleshgod Apocalypse, Hour of Penance)) knalt krachtig en helder door de speakers. Negen nieuwe composities dus en drie cover tracks (‘Orion’ van Metallica, ‘Desperate Cry’ van Sepultura en ‘Infecting the Crypts’ van Suffocation) waar liefhebbers van technische death metal wel raad mee weten. Enkel de zang van Bill Robinson kan mij niet overtuigen; veel te monotoon en slecht gearticuleerd, het is alsof er een storende ruis over de anders zo prachtige muziek heen gemixt is, jammer. Misschien dat de rest van de band dit ook door heeft, want de zang staat gelukkig ook niet echt voorop in de mix.

Het cover artwork is net als bij alle vorige drie Decrepit Birth albums van de hand van Dan Seagrave (uw welbekend van cover artworks van Entombed, Dismember, Gorguts, Morbid Angel, Pestilence en Suffocation om er maar een paar te noemen) en ziet er - zoals verwacht van Seagrave - gelikt uit. Concluderend kan gesteld worden dat er op het vierde album van Decrepit Birth wederom een stijgende muzikale lijn te bespeuren is, met spannende composities en een overtuigende productie. Aanrader in dit genre!

<< vorige volgende >>