Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Ewigkeit - Cosmic Man

Ewigkeit - Cosmic Man

Label : Svart Records | Archiveer onder different metal

Release type: Full-length CD

Vera : Toen de Noorse band In The Woods… in de herfst van 2016 een comeback maakte met het voortreffelijke album ’Pure’, dan was dit mede te danken aan de nieuwe zanger James Fogarty van Engelse komaf. Hij was steeds zo’n grote fan van In The Woods… geweest dat hij zich goed kon inleven in de zang van Jan Transit en ook de doorstart mede geslaagd maakte. Vorige maand bespraken we dan weer het debuutalbum ’Light’ van Sollertia, waar hij eveneens bij betrokken was. En alsof dat alles nog niet voldoende is, heeft hij nu zijn eigen speeltje Ewigkeit ook nog eens van stal gehaald en presenteert hij het nieuwe album ‘Cosmic Man’. Met Ewigkeit is hij al sinds begin jaren negentig in de running en het is dan ook het zevende album van dit eenmansproject van deze muzikale duizendpoot.

Met Ewigkeit kunnen we alles verwachten, want men experimenteert graag, staat open voor spiritualiteit, men doet al eens een avant-gardististisch zijstapje en zoals de titel al aangeeft is er een meer dan gewone belangstelling voor de ruimte en andere mysteriën. Dit album is tekstueel geïnspireerd door Terence McKenna en de psychedelische tegencultuur die floreerde in de jaren zestig. Duister en mysterieus zweeft ‘Quantum Eraser’ dan ook met veel effecten de kamer binnen. De riffs van ‘Cold Souls’ klinken kil en zo ook de vervormde stem. Er gaat een ongemakkelijk gevoel en strikte industrial klanken mee gepaard. Maar de met gewone stem gezongen zinnen zijn zalvend. De songs hebben een aanzienlijke lengte en het uptempo rockende ‘Death Is The Portal’ kent naast de stevige riffs een leidinggevende rol voor Hammond orgel. Mooie gitaarsolo trouwens. In ‘Neon Ghoul Ride’ spelen orgel en gitaar samen lead en deze interactie is erg tof. Het instrumentale ‘Space Horse’ duurt wat lang (te simpele riffs) en de freakshow met weirde klanken gaat van start met ‘Running Away From The Circus’. De zang leek me op een bepaald moment wel door Bowie geïnspireerd en dat gevoel stak ook de kop op in het navolgende ‘Thief In The Sky’ dat uitpakt met heel wat etnische klanken. In ‘Time Travelling Medicine Man’ maakt men zelfs zweverig gewag van een ritueel. Het eindigt swingend. Het album heeft dan ook wel te maken met de overgang van fysieke fase naar het onbekende. Als bonus tracks zijn er een bewerking van het oudere ‘Back To Beyond’ en dat is prachtig! Het mooiste nummer van de plaat. De cover van Iron Maiden’s ‘Two Minutes To Midnight’ is middelmatig. Mr. Fog haalt het niet bij de zang van Bruce. Maar laat dit geen smet zijn op een heel interessant album met gevarieerde muziek.

<< vorige volgende >>