Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Rings Of Saturn - Ultu Ulla

Rings Of Saturn - Ultu Ulla

Label : Nuclear Blast | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Job : Rings of Saturn is inmiddels zo’n gevestigde naam dat ik niet meer anderhalve alinea ga besteden aan de hele historie van de band. Wat er toe doet is dat ze in juli met 4e langspeler ‘Ultu Ulla’ gaan komen en of die er mag wezen. En ik ga er ook niet omheen draaien: dat mag ‘ie. Godverdomme, wat weet Lucas Mann en zijn consorten de sound steeds opnieuw uit te vinden en wat zit het songwriting technisch toch goed in elkaar, zelfs compleet afgezonderd van het technisch kunnen van letterlijk alle leden in de band. Laat ik nu eens anderhalve alinea besteden aan waarom dit zo’n beest van een plaat is.

Allereerst weet de band op meer momenten “gas terug” te nemen (wat voor RoS-begrippen nog steeds betekent dat je oren van je kop woorden gerukt, maar dan op een iets makkelijker te behappen manier), en dat zorgt voor een dynamiek die perfect tot zijn recht komt. De brokstukken vliegen des te harder om de oren wanneer het er niet zo lieflijk aan toegaat. Neem nummers als ‘Parallel Shift’, waar een achterlijke main riff/blast beat wordt afgewisseld met epische orkestratie en een nummer als ‘Immemorial Essence’ waar At the Gates-achtige riffs worden afgewisseld met meer stereotype RoS achterlijkheid. De band weet veelzijdiger gebruik te maken van dynamiek dan op voorganger ‘Lugal Ki En’ en dat is een nodig verschil. Oh, en die debiel brute groove riff in ‘Margidda’: ho-ly shit!

Tevens weet de band het technisch vernuft nog een standje hoger te krikken, en komen hier geluiden voorbij die ik nog nooit eerder heb gehoord, zelfs niet van soortgelijke bands in het genre. Het lijkt een zoektocht geweest te zijn naar wat er allemaal uit een snaar getrokken kan worden, want in nummers als ‘The Relic’ zitten bijna arcade-achtige tapping stukken waar noten twee tot drie keer binnen een milliseconde worden gespeeld en ook in verschillende solo’s die over de plaat zijn gesmeerd zitten megacreatieve phrasings van noten en arpeggio’s. En zelden eerder heb ik een plaat binnen deze perken zo natuurlijk horen klinken – het enige voorbeeld wat te binnen schiet was The Faceless’ ‘Autotheism’, maar daar werd nergens zo extreem gespeeld als op deze plaat.

Rings of Saturn bewijst met ‘Ultu Ulla’ wederom de voorvechter te zijn willen zijn van het technische deathcore genre en die omschrijving siert ze tot en met. Zo onvergefelijk als altijd in haar zoektocht naar niets ontziende verwoesting laat de band geen spaander heel van verwachtingen.

<< vorige volgende >>