Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Völur - Ancestors

Völur - Ancestors

Label : Prophecy Productions | Archiveer onder different metal

Release type: Full-length CD

Vera : Toen we in de zomer van 2016 kennismaakten met het excentrieke Canadese trio Völur, was het meteen duidelijk dat we hier te maken hadden met een exceptioneel collectief dat mythologisch respect koppelde aan zeer vrije expressie in hun muziek. Deze eerste kennismaking gebeurde met ’Disir’ wat in feite hun eerste demo was die als wijder verspreide introductie werd uitgebracht door hun nieuwe label Prophecy Productions.

De bezetting van Völur licht al een tip van de sluier op wanneer we hun sound trachten te beschrijven: bassist Lucas Gadke (ook in Blood Ceremony) verzorgt ook zang (grunts en clean), experimentele violiste Laura C. Bates die de rol van de traditionele gitaar overneemt plus ook wat zingt en drummer Jimmy Payment. Toen we vorig jaar een interview deden met Lucas, vertelde hij ons dat dit volwaardige debuutalbum ‘Ancestors’ al klaar was. Hij beschreef het summier als ‘nog langere songs, meer variatie, complexer en meer tekst’. En dat klopt allemaal. Ging ‘Disir’ tekstueel vooral over de vrouwelijke heldinnen uit de Germaanse mythologie, dan heeft men op ‘Ancestors’ aandacht voor hun mannelijke evenknieën. Dit is bovendien het tweede album in een viertal dat zich focust op de aloude Germaanse spirituele wereld. Het album bevat vier erg lange composities – van tien tot zeventien minuten – en kan je best ondergaan als een muzikale trip met gesloten ogen om je te laten wegvoeren in deze mythische wereld van Völur.

De stilte wordt dan ook verbroken met een bijzonder spirituele track. De muziek klinkt niet kaal, maar erg organisch. De cleane gezangen werpen een esoterische aura op en de vioolklanken zijn soms experimenteel, maar ook erg melodieus. ‘Breaker Of Skulls’ klinkt logger met zijn drassige doom riffs, zelfs ronduit morbide. De verterende grunts van Lucas dragen daar toe bij, al blijven zijn baslijnen toch eerder melodieus. De viool neemt de rol van de gitaar zodanig over dat de grenzen vervagen, soms denk je echt dat je naar een gitaar aan het luisteren bent. Introvert ontplooit ‘Breaker Of Oaths’ zich, met meerdere strijkers en pas op het einde ruwe grunts. Afsluiter ‘Breaker Of Famine’ bevat met zijn zeventien minuten de grootste contrasten. Eerst zweeft de viool op bijzonder sierlijke manier boven de stugge basklanken, even later ervaar je verpulverende klanken met bestiale grunts. Repetitieve ritmepatronen bewerkstelligen een zekere herkenbaarheid, maar toegankelijk wordt het nooit, zelfs al worden we even later terug gesust met vredige passages. Dit is haast zuivere expressie, maar als je in de stemming bent zal je er als avontuurlijke muziekliefhebber toch wel de waarde van inzien. Zij hebben een stap verder gezet in de ontwikkeling van hun sound waarin postrock, neofolk en – vooral – doom een groot aandeel heeft.

<< vorige volgende >>