Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Necromandus - Necromandus

Necromandus - Necromandus

Label : Eigen beheer | Archiveer onder hardrock / aor

Release type: Full-length CD

Sjak : De geschiedenis van Necromandus gaat al een hele tijd terug en het lijkt er zo ondertussen op dat deze band het best bewaarde geheim uit de jaren zeventig is. Reeds in 1968, toen de twee bands Jug en Heaven uit elkaar vielen, kwamen enkele leden van die beide bands bij elkaar om Necromandus te gaan vormen. Het ging hierbij om gitarist Barry “Baz” Dunnery, bassist Dennis McCarten, drummer Frank Hall en zanger Bill Branch die in eerste instantie als Hot Spring Water door het leven gingen, maar hun bandnaam later omdoopten tot Taurus totdat ze uiteindelijk bij Necromandus terecht kwamen. In 1972 begon Black Sabbath gitarist Tony Iommi zich met de band te bemoeien en in 1973 werd de debuutplaat ‘Orexis Of Death’ opgenomen in de Londense Morgan Studio. Daar Black Sabbath toendertijd onder contract stond bij Vertigo, leek het niet meer dan logisch dat ook Necromandus daar onderdak zou vinden. Echter, vanwege het feit dat de release-datum keer op keer werd uitgesteld verliet Barry Dunnery in 1973 de band en werden de opnamen van ‘Orexis Of Death’ opgeslagen in de burelen van Vertigo.

Gedurende de afgelopen decennia werd het debuut-album alsnog enkele malen uitgebracht, al dan niet vergezeld met wat obscuur live-materiaal. Het enige nog levende bandlid, zijnde drummer Frank Hall, besloot om in 2016 de band nieuw leven in te blazen en met de hulp van zanger John Branch, gitarist Dean Newton, bassist Banjo Cunanan en keyboardspeler John Marcangelo werd een nieuwe album opgenomen dat nu dan onder de bandnaam ‘Necromandus’ is verschenen. Stilistisch gezien heeft de band erg veel weg van Black Sabbath, maar dan met een progressief randje. De echte liefhebber van de proggy jaren zeventig hardrock zal dit dan ook zeker weten te waarderen en nummers als ‘Don’t Look Down Frank’, I’ve Been Evil’ en ‘The Warriors’ om er maar een paar te noemen klinken alsof ze zo’n ruim veertig jaar geleden zijn opgenomen, maar dan met de moderne technologie van tegenwoordig. De meer moderne metalfan zal hier niet zoveel mee kunnen, maar de liefhebbers van de zeventiger jaren moeten dit toch maar eens uitproberen. Je kunt niet ontkennen dat dit een zekere charme bezit.

<< vorige volgende >>