Damageplan - New Found Power

Damageplan - New Found Power

Label : Elektra Records | Archiveer onder speed / thrash metal

Release type: Full-length CD

Ferdi : Sommige cd's rechtvaardigen hun hype, anderen niet. Neem nou een band als Arch Enemy: na jarenlange stilte stond 'Wages Of Sin' opeens in alle bladen en webzines. En terecht: na een enkele luisterbeurt werd duidelijk dat de plaat een klassieker is. Het kan ook andersom zijn. Al maandenlang staat de nieuwssite Blabbermouth.net al vol met berichten over Damageplan, de nieuwe band van ex-Panteraleden Dimebag Darrel (gitaar) en Vinnie Paul (drum). En dat zeg ik niet om Blabbermouth af te vallen, want op andere sites was het niet veel anders. De cd 'New Found Power' is inmiddels uit. Rechtvaardigt het de hype?

In één woord: nee. Nog zonder de muziek met Pantera te willen vergelijken, stelt 'New Found Power' teleur. De broertjes maken een moderne vorm van riffgeoriënteerde thrash, maar het album moet het door een gebrek aan spannende composities afleggen tegen cd's van God Forbid, Hatebreed, Sepultura en Shadow's Fall.

De mannen hebben een bonte groep geschreven. 'Explode' knalt zoals Sepultura dat op de laatste plaat ook al deed. 'Safe Me' laat horen dat zanger Pat Lachman (voormalige gitarist van Halford) beschikt over een uitstekende strot, 'Crawl' heeft flink wat Machine Head-contrasten. Bovendien heeft 'Cold Blooded' enkele riffs die zelfs de verstokte Pantera-fan zullen plezieren. Dit 'New Found Power' is boven alles een moderne cd: de zang is eendimensionaal en direct, de gitaarrifs verraden een liefde voor zowel Black Label Society als Alice In Chains en de Spartaanse productie is simpel maar doeltreffend.

Maar alle afwisseling ten spijt, weet 'New Found Power' zijn kracht niet te halen uit pakkende composities. Het probleem met de cd is niet - zoals sommigen plegen te beweren - dat de muziek niet klinkt als Pantera. Het probleem is dat de cd bezieling mist en klinkt alsof hij tien jaar geleden is uitgebracht. De grooves grooven net niet hard genoeg, de melodieuze stukken zijn net niet melodieus genoeg en de intense stukken zijn, inderdaad, niet intens genoeg. Op basis van de P-naam zal deze plaat ongetwijfeld gretig aftrek vinden bij de huidige generatie hangbroekjongeren, die simpelweg niet beter weten. Maar om nou te zeggen dat we te maken hebben met een essentiële release, gaat te ver. Daarvoor zijn er te veel andere bands die deze vorm van nu-thrash beter in de vingers hebben.

<< vorige volgende >>