Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Rikard Sjöblom’s Gungfly - On Her Journey To The Sun

Rikard Sjöblom’s Gungfly - On Her Journey To The Sun

Label : Inside Out | Archiveer onder alternative / pop

Release type: Full-length CD

Wim : Ik denk dat veel van jullie Rikard Sjöblom wel kennen, maar er zullen er even zoveel zijn die nog nooit van de man gehoord hebben. Daarom een kort stukje over de man: Rikard was jarenlang het gezicht en de meest belangrijke songschrijver van Beardfish, de eigenzinnige Zweedse band die in 2016 ophield te bestaan. Sjöblom bracht onder zijn eigen naam reeds enkele soloalbums uit (vorig jaar verscheen nog het fraaie ‘The Unbendable Sleep’) en ook met zijn project Gunglfy had hij al wat werk uitgebracht. Na de split van Beardfish besloot Rikard om van zijn Gungfly project een band te maken en nu verschijnt dus ‘On Her Journey To The Sun’, een dubbel CD met nieuw werk op CD1 en een soort van ‘Best Of’ op CD2.

En evenals het werk van Beardfish is ook het werk van Gungfly niet eenvoudig te doorgronden. Er gebeurt simpelweg teveel. Er lopen muzikale stromingen door elkaar en de daarbij behorende instrumentatie is al even divers. Om nog maar te zwijgen van de zang van Sjöblom; de man kan ontzettend variëren in geluid en hoogte. Natuurlijk horen we ook nu weer de invloeden zoals die ook bij Beardfish te horen waren van bands als Gentle Giant en King Crimson maar om Gungfly nou als een progband te omschrijven is wat kort door de bocht, Daarvoor heeft Sjöblom teveel moderne, alternatieve elementen toegevoegd. Het album opent sterk met het fraaie ‘Of The Orb’ dat 10 minuten klokt maar desondanks toegankelijk blijft. In ‘He Held An Axe’ horen we die symfo invloeden uit de jaren 70 terug, terwijl het tegendraadse ‘My Hero’ een veel meer eigentijdse sound heeft. En wat klinkt de gitaar van David Zackrisson in combinatie met de keyboards van de heren Magnusson en Borgh machtig mooi. Zonder twijfel een van de mooiste nummers van het album. ‘If You Fall Part 1’ is het korte, prachtige opstapje naar het lange, instrumentale ‘Polymixia’ wat vooral liefhebbers van de muziek van bands als Nektar en Failure zal aanspreken. Wat een eclectische jam! De meest breekbare kant horen we in het mooi gezongen ‘Over My Eyes’ waarin ook de pianopartij – in combinatie met viool – mooi klinken en direct herinneringen oproepen aan Kansas. Mooiste nummer van het album vind ik persoonlijk ‘Keith (Son Of Sun)’ wat zonder twijfel een eerbetoon aan Keith Emerson moet zijn. Een instrumentaal meesterwerk met werkelijk prachtig gitaarwerk en al even mooie toetsen. Waanzinnig mooi. De variatie in de stem van Sjöblom komt weer overduidelijk naar voren in ‘The River Of Sadness’, waarna ‘All A Dream’ het album afsluit met de juiste vraag. Was het een droom of heb ik zojuist geluisterd naar een meesterwerk?

<< vorige volgende >>