Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Anathema  - The Optimist

Anathema - The Optimist

Label : KScope | Archiveer onder alternative / pop

Release type: Full-length CD

Vera : Anathema is nu eens een schoolvoorbeeld van een band met een spraakmakende muzikale evolutie die erg succesvol genoemd kan worden. Zij gingen al over de tong sinds de jaren negentig, toen als doom/death metal band, maar weldra doken zachtere, zweverige passages meer op de voorgrond. Melancholie en andere intense gevoelens stonden altijd centraal in hun muziek. Nu zijn ze al een poosje te benoemen als atmosferische progressieve rock of zelfs postrock. Ach, we kunnen het erover eens zijn dat Anathema in feite een stijl op zich is en dat men toevallig het immer groeiende leger fans van huidige postgenres daadwerkelijk aanspreekt door een dromerig, zwevend en licht geestverruimend timbre.

Muzikaal zet ‘The Optimist’ de ontwikkeling verder die op voorgangers ’Weather Systems’ en ‘Distant Satellites’ te merken was. Wel spitsen we de oren wanneer we vernemen dat de hoes van ‘A Fine Day To Exit’ (2001) geleid heeft tot inspiratie voor dit alweer elfde studioalbum. Sterker nog, er loopt een heel verhaal door het album, een verhaal dat start waar ‘A Fine Day To Exit’ eindigde en de protagonist van weleer wordt gevolgd na zijn onrustwekkende verdwijning. De songs spelen zich merendeels af in de geest van diezelfde hoofdpersoon, maar verder wenst de band alle verhaallijnen en feiten vaag te houden, open voor interpretatie van de luisteraar. Het enige vaststaande feit dat we meekrijgen zijn de coördinaten in de intro van de plaats waar onze ‘optimist’ het laatst gezien is: op een strand nabij San Diego. Dat sluit mooi aan bij de sfeerschets in ’32.63N 117.14W’ met het geruis van de zee, een autodeur die dichtklapt en een autoradio die vloed aankondigt.

Deze geluiden gaan over in de welbekende gitaarklanken van ‘Leaving It Behind’ dat we een vertrouwd rockend Anathemanummer kunnen noemen. Vrij wild, aanstekelijk en naast de warme stem van Vinny Cavanagh ook wat ambientgeluiden. Dan is ‘Endless Ways’ met zijn aarzelende pianoklanken, gevoelige zang van Lee Douglas en strijkers meteen meer ingetogen, maar zoals de band dit perfect beheerst gaan ze natuurlijk heerlijk in crescendo op een mooie en zwevende manier, idem dito in het titelnummer waarin Vinny en Lee de zang delen. ‘San Francisco’ kiest resoluut voor elektronische spielerei en is instrumentaal. Een hoogtepunt is het sensitieve ‘Springfield’ met een prachtige opbouw van zacht naar een massieve uitval waarna een opgang naar hogere sferen onvermijdelijk is. Deze soundtrack creëert vragen, geen antwoorden en is vol mysterie. De muziek is bij momenten repetitief en uitwaaierend, maar kent ook een verstilde eenvoud in het bijzonder relaxte ‘Ghosts’ en het naar jazz noir lonkende ‘Close Your Eyes’ met blazers en gesofistikeerde finesse. Beiden door Lee gezongen. ‘Can’t Let Go’ is een luchtig en vlot klinkend nummer met zelfs popinvloeden. De twee laatste songs zijn het meest experimenteel. ‘Wildfires’ werkt naar een climax toe met serene, zweverige zang en passende percussie, waarna men losgaat in instrumentale pracht. In afsluiter ‘Back To The Start’, meer dan elf minuten lang, aanvankelijk geluiden en rustige, mooie zang. De song bloeit mooi open met samenzang, doet soms een beetje aan Pink Floyd denken en wordt een groots opgezet epos dat inderdaad erg experimenteel en open voor interpretatie eindigt. Met dit tot de verbeelding sprekende thema legt Anathema de link naar vroeger, maar houdt alle mogelijkheden open voor de toekomst. Beklijvende exquise muziek.

<< vorige volgende >>