Listen live to Radio Arrow Classic Rock
The Night Flight Orchestra  - Amber Galactic

The Night Flight Orchestra - Amber Galactic

Label : Nuclear Blast | Archiveer onder hardrock / aor

Release type: Full-length CD

Vera : ‘Guilty Pleasure’ is een huidige term die behoorlijk in zwang is om te verwijzen naar iets waar je stiekem van houdt, maar je gaat het niet aan de grote klok hangen. Muzikanten van meer extreme metalgenres durven er ook wel eens ene stiekeme bewondering op na houden. Mooiste voorbeeld is in feite destijds het ontstaan van HammerFall met leden uit de Zweedse death metal scène. Edoch nu hebben we een ander Zweeds collectief dat een andere zijde van het kunnen met ons deelt onder de noemer The Night Flight Orchestra, met in hun rangen zanger Björn Strid van Soilwork en bassist Sharlee D’Angelo van Arch Enemy.

The Night Flight Orchestra maakte eerder twee albums ’Internal Affairs’ en ’Skyline Whispers’, maar daar is in feite weinig ruchtbaarheid aan gegeven. Daar gaat echter verandering in komen nu hun derde album ‘Amber Galactic’ gaat uitkomen via Nuclear Blast (19 mei) en de band zich ook bereid toont om te toeren. Het is meteen duidelijk dat deze heren deze muziek met de paplepel ingegoten gekregen hebben en de discipline tot in de puntjes beheersen. Opener ‘Midnight Flyer’ katapulteert ons meteen naar de grote arenabands van de jaren tachtig met classic rock riffs, brede keyboards, aanstekelijke ritmes en Björn zingt als de beste AOR zanger die je je kunt inbeelden. Vurige solo’s op gitaar en keyboards vormen de kers op de taart en zo gaat dat ook in het strakke soulvolle ‘Star Of Rio’ en het vlotte ‘Gemini’. De achtergrondkoortje zijn zo glad als het hoort, de productie eveneens en samples van een vrouw die spreekt duiken geregeld op in de songs. Zij ondersteunen het galactische thema dat – zoals de titel al suggereert – als een rode draad doorheen het album loopt. ‘Sad State Of Affairs’ leunt op bekende riffs van Kiss, terwijl de speelse piano en het timbre van ‘Jennie’ sterk naar Supertramp refereert. Dit is catchy pomprock. De Japans aandoende klanken monden in ‘Domino’ uit in een funky ritme dat aan Toto doet denken. Gitarist David Andersson speelt met hart en ziel de sterren van de hemel in elke song, achterna gezeten door keyboardsolo’s van Richard Larsson, hij die de heren zijn studio leende. Elke song is herkenbaar, maar fris. Het mediumtempo, licht hees gezongen ‘Something Mysterious’ doet in die optiek aan Magnum denken en de langere uitsmijter ‘Saturn In Velvet’ waaiert rockend uit, geruggensteund door een swingende blazerssectie. Dit is een aanstekelijke classic rock plaat van een verrassend collectief, gemaakt met liefde voor de muziek. AOR fans en consorten: toehappen!

<< vorige volgende >>