Listen live to Radio Arrow Classic Rock
The Lightbringer  - Heptanity

The Lightbringer - Heptanity

Label : Eigen beheer | Archiveer onder different metal

Release type: Full-length CD

Vera : Wat een vermoeiend album, volgepropt met allerlei stijlen, lagen, vocalisten en tempowisselingen. Het dwingt bewondering af, maar je moet wel een fervente doorbijter zijn om hier in mee te gaan. Een kwaliteit op zich, maar we denken toch dat dit heel verschillende reacties teweeg gaat brengen die vrij zwart/wit zullen zijn: ofwel prijs je deze tour de force de hemel in ofwel ga je ervan lopen. Welnu, waar gaat het over?

The Lightbringer is een ambitieuze band, ongetwijfeld, opgericht door de broers Simon (gitaar, drums, artwork) en Oliver (zang, gitaar, bas) in Quebec, Franstalig Canada in 2008. In 2010 brachten ze het debuutalbum ‘Quintessence Of Dawn’ uit. Nu bestaat de band verder uit Fanny Grenier (vrouwelijke zang), Amélie Coté op toetsen en Stanislav (nog een zanger). Dit tweede album ‘Heptanity’ is een conceptalbum waarbij elke song of hoofdstuk een hymne is die de macht van de zeven oorspronkelijke goddelijkheden viert. ‘Heptanity’ symboliseert de alliantie van de zeven goden in een alom vertegenwoordigde entiteit, alzo een materiële dimensie van het bestaan scheppende. Sta ons toe dit even te citeren, want het concept is al even hoogdravend en ingewikkeld als hun muziek. Die behelst zowel power, death als black metal maar wel melodieus en zeer symfonisch. Dat brengt mee dat de zang drievoudig is: ferme grunts en zwarte screams, operazang van de zangeres en mannenzang met een (clean) power metal tintje. Dit alles wordt flink door elkaar gegooid in lange composities, gaande van zes tot elf minuten. Voorbeelden zijn Therion, Septicflesh en Cradle Of Filth en vooral metal uit de jaren negentig. De indruk die dit nalaat is de overweldigende notencataracten van bijvoorbeeld Rhapsody (Of Fire), ruwe passages van extreme metal, sopraanzang met licht gotische begeleiding, koren die plots opduiken, en vooral dat alles binnen een tijdspanne van enkele minuten. Hoewel we fan zijn van bands als Septicflesh, Ne Obliviscaris en A Forest Of Stars, bevalt dit ons toch minder. Misschien dat zij die heel veel tijd investeren in dit veelgelaagde werkstuk, hun lof na talrijke luisterbeurten zullen spuien, maar voorlopig houden we het op zeer begenadigde muzikanten die teveel ideeën ook daadwerkelijk achter elkaar inschakelen. Meer Canadese bands hebben dat wel en The Lightbringer is daar geen uitzondering op. Voorlopig hebben wij het licht dus nog niet gezien.

<< vorige volgende >>