Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Asira - Efference

Asira - Efference

Label : Eigen beheer | Archiveer onder black/pagan metal

Release type: Full-length CD

Jurgen : En dan is daar out of the blue een Engels kwintet dat ´meteen maar´ debuteert met zijn van een eclectische stijlendans overstromende full-length Efference. Nu hoeft dat niet meteen veel opzien te baren, in een tijd waarin binnen de metal – meer dan voorheen, zo lijkt het – veel onderling genre geflirt plaatsvindt; het creatief verder kijken dan de ´genreneus´ lang is. Een prima ontwikkeling, maar ook één waaraan men zich kan vertillen. Niet elke metalband die met meerdere muzieksoorten goochelt gaat het goed af. Met als uitkomst dat het resultaat te pretentieus en geforceerd overkomt. Goed, om het punt af te sluiten, je eigen (smaak)beleving als luisteraar speelt natuurlijk ook mee: wat door de één als een pretentieuze muzikale cocktail wordt ervaren, hoeft voor een ander niet of minder het geval te zijn. Asira heeft in ieder geval een aardig (metal)broertje dood aan de genreconventies. De mannen uit Reading komen op Efference voor de dag met een gepassioneerde, vooruitstrevende mix van prog metal, (post) black, ambient en ook flarden blues en folk.

Na de waterige ambient kleuring op instrumentale opener 'Sanguine' duwt 'Crucible of Light' je de achtbaan in. Het is een tuimelen van stevig doortrappende melodieuze black naar uitgerekt midtempo – opgesierd met gitaarfranje – en weer terug. Screams en cleane zang wisselen elkaar hierbij af. Een wat zoete ondertoon valt op bij de langzamere stukken, vooral door de glijdende transparante zangpartijen van zanger Jack Reynolds. Lichte zoetigheid is eveneens aanwezig in het titelnummer van het album. Wat pathetisch ook, deze track, bij de slepende zielsberoering die er doorheen loopt, van het gehalte hedendaagse Anathema. Het even over de tien minuten heen durende 'This Hollow Affliction' grosseert zo ook in het diepvoelende gemoed. Mooi melodieus gitaarspel draagt hier wat seventies folky Canterbury-stijl in zich. Het wentelt zich met de proggy subtiliteit van een Opeth oorstrelend om de meevoerende kraakheldere zang heen. Rond de vier minuten zet Asira weer het avontuur in: rappe black en gedragen melodieën bouwen op en af, vergezeld van scherpe screams en breedvoerende cleane zang.

Asira zoekt andermaal goed de contrasten op in het verdere verloop van 'Efference'. 'Of Dawn' laat je wederom wegzakken in een dromerige, ambient getinte toestand. Om vervolgens bij 'Phosphorous' opnieuw venijnig toe te slaan met grimmige black metal tirades. Slottracks 'Whispers of the Moon' en het weer over de tien minuten-grens gaande 'The Mortal Tide' lijken eens te meer duidelijk te maken dat genre-overschrijders als – vooral – Opeth, Alcest maar ook Enslaved van aardige invloed zijn geweest op Asira´s sound. Terug te horen in de verfijnde harmoniezang (Opeth, jazeker), het inventieve en technisch vaardige spel en de benadering van atmosfeer, waarbij vaak op meeslepende wijze naar een climax wordt toegewerkt.

De Britten komen nogmaals vrijwel uit het niets, maar zetten – al met al – een zeer overtuigend, volwassen debuut voor. Eén die zeker niet pretentieus klinkt. Overgangen binnen de tracks vloeien ook mooi door. Effrence is dus een knap uitpakkend album dat zich niet heeft vertild (geen geforceer), gezegend met sterk in elkaar stekend songmateriaal. Misschien soms iets te zoet en steriel en met die hoorbare invloeden van genoemde bekende eclectische metallaars. Dat laatste neemt niet weg dat Asira genoeg eigen smoel toont. 'Efference' klinkt inventief en verrassend en speelt overwegend mooi met atmosfeer. Atmosfeer die tevens, in tegenstelling tot bijvoorbeeld met name Opeth, minder zwaar op de hand liggende tinten door laat schijnen (goed, af en toe iets te ´gesuikerd´). Asira kan met 'Efference' nu al de concurrentie aangaan met grote jongens als Opeth en Alcest. De band doet niet voor ze onder. Het zal een kwestie van tijd zijn – zou je zeggen – dat een label het gezelschap oppikt.

<< vorige volgende >>