Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Colour Haze - In her Garden

Colour Haze - In her Garden

Label : Elektrohasch | Archiveer onder stoner

Release type: Full-length CD

Jan-Simon : Wat zullen we nu krijgen? Wordt Colour Haze opeens productief op zijn oude dag? Amper een jaar na het langverwachte live dubbelalbum en twee jaar na de vorige studiorelease ‘To The Highest Gods We Know’ is daar de twaalfde studioplaat ‘In Her Garden’. Wie dit Duitse stonertrio al wat langer volgt zal weten dat Colour Haze nooit zal verrassen met iets compleet nieuws, een volledige breuk met het verleden. ‘In Her Garden’ is dus vooral een feest van herkenning. Colour Haze is de band die nog desert- of stonerrock zal maken als alle andere stonerbands dood en begraven zijn. De alpha en omega van de zinderende woestijnrock.

‘In Her Garden’ is geen perfect album (daarvoor duurt het ongeveer twintig minuten te lang) maar zal in de Colour Haze discografie geboekstaafd worden als een significante stap voorwaarts na het enigszins teleurstellende, matte ‘To The Highest Gods We Know’. Dertien nummers lijkt heel wat, maar als we de vier korte en tamelijk overbodige intro’s (één per plaatkant) buiten beschouwing laten, dan blijven er negen lange songs van gemiddeld acht minuten over. ‘In Her Garden’ is dus een flinke zit.

Het album begint in ieder geval goed, het intro dat vrij abrupt overgaat in het eerste echte nummer ‘Black Lilly’ daargelaten. De eerste plaatkant bevat – zeker voor Colour Haze begrippen – redelijk compacte songs met een – eveneens zeker voor Colour Haze begrippen – hoog tempo. Het valt op hoe zeer de typerende Colour Haze stonerrock is opgeschoven richting classic rock à la Santana en Allman Brothers. Met name in het al genoemde ‘Black Lilly’ en ‘Magnolia’ wordt er vrolijk en radiovriendelijk op los geboogied. Naar mate het album vordert zijn de standaard Colour Haze songstructuren duidelijker te herkennen in de vorm van de lange, meanderende nummers met daarin altijd een hoofdrol voor de ingetogen gitaarsolo’s van Stefan Koglek. Het gevoel dat we het allemaal al elf keer eerder gehoord hebben wordt handig onderdrukt door de toevoeging van extra instrumenten zoals strijkers, piano, Hammondorgel, sitar en blazers. Niet allemaal tegelijk, gelukkig niet, maar de gedoseerde toepassing biedt net even wat extra’s. Hoogtepunten zijn ‘Labyrinthe’ met subtiele klarinet, tuba en trombone, ‘Lotus’ met strijkersarrangement en het lange sluitstuk ‘Skydance’ waarin de toetsen een op zijn minst zo belangrijke rol spelen als de alomtegenwoordige gitaar.

Colour Haze heeft een punt bereikt in zijn carrière waarin het moeilijk wordt om nog echt te verrassen. Dat doen de heren dan ook niet op ‘In Her Garden’. Wel tonen ze met dit nieuwe album aan dat er nog volop leven in de band zit en binnen de zelfgekozen beperking met een prima toevoeging aan de discografie op de proppen kunnen komen. Het is alleen jammer van een aantal nummers die teveel hetzelfde klinken en nu vooral stoplappen lijken om het dubbelalbum vol te krijgen. Zonder die ballast was dit wellicht het ideale Colour Haze album geweest.

<< vorige volgende >>