Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Slægt - Domus Mysterium

Slægt - Domus Mysterium

Label : Van Records | Archiveer onder black/pagan metal

Release type: Full-length CD

Vera : Slægt mag aan de haal gaan met onze ontdekking van de maand. Zelf zeggen ze dat dit hun beste werk is tot hier toe, maar dat er nog potentieel is om te verbeteren. Wat gaat dat in de toekomst dan worden?! In ieder geval is dit een Deense band, opgericht in 2011 als duo en in 2015 brachten ze ‘Ildsvanger’ uit, even later gevolgd door de EP ‘Beautiful And Damned’ die hen de nodige lof opleverde. We kunnen de heftige – meestal lange – composities, geornamenteerd met veel melodieuze gitaarsolo’s en atmosferische passages, categoriseren onder black metal, maar wel met een flinke scheut traditionele heavy, en zelfs progressieve metal invloeden. Het klinkt gewoon sterk en vloeiend en net dan maken details en interessante breaks het verschil.

‘Domus Mysterium’ is hun eerste volledig album als viertal en werd opgepikt door het bij de pinken zijnde Ván Records. Men vermeldt dat dit het resultaat is van de vorderingen als muzikanten en songschrijvers sinds ze voor de EP de studio ingingen en dat bezorgt ons veel luisterplezier. Men besteedt heel veel aandacht aan sfeervolle passages (akoestische gitaren) en zo is ook ‘Succumb’ een soort intro dat langzaam opbouwt. Dan komen de gitaren in ‘I Smell Blood’ aangestormd en horen we een snelle mengvorm van zwartgeblakerde furie en traditionele heavy metal, met vurige solo’s en heel wat agressie. Met sensitief, traag gitaarwerk vangt ‘Egovore’ aan – wat ons acht minuten in de ban heeft – vooraleer in vol ornaat los te barsten. Inventieve tempowisselingen wekken onze bewondering. Er is een passage met semicleane, gesproken stukken en later een bedachtzaam fragment met mooie bluesy solo, maar er zijn ook pittige acceleraties en toornig ruwe grunts. Het instrumentale ‘The Eye Of The Devil’ kent weer dat mooie contrast tussen tokkelende gitaren en vurige brutaliteit. Aangezien de songs lang zijn, worden er veel instrumentale stukken ingelast, al heeft gitarist Askar J. Frederiksen een aangename, ruige strot. Na het piano intermezzo ‘Burning Feathers’ als traag rustpunt, geeft men nog alles in het afwisselende ‘Remember It’s A Nightmare’ (met mooie, fijnbesnaarde solo) en de meer dan dertien minuten durende titelsong als afsluiter, waarin ook gefluister en een donker gesproken moment voor een duistere, maar zeer aangrijpende atmosfeer zorgen. Een feest om te beluisteren!

<< vorige volgende >>