Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Rogga Johansson - Garpedans

Rogga Johansson - Garpedans

Label : Chaos Records | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Sicktus : Het moest er een keer van komen, natuurlijk. Ik vermoed dat Rogga Johansson na de 666 bands en projecten waar hij ook al in zit, echt effe geen inspiratie meer had om alwéér een originele bandnaam te verzinnen – en dus deze plaat maar onder zijn eigen naam heeft uitgebracht. Een beetje zoals hij dat eerder al deed bij de samenwerking met Paul Speckmann (o.a. Master), een project dat indertijd de originele ‘bandnaam’ Johansson & Speckmann meekreeg.

Gelukkig was er op muzikaal vlak nog wel ruim voldoende inspiratie, want ‘Garpedans’ is één van de sterkste releases uit Rogg’n’Roll land die de laatste jaren zijn verschenen. (Het verhaal met de bandnaam zit uiteraard net effe wat anders in elkaar, maar daar kom ik verderop op terug…)
Muzikaal: wat we vol overtuiging uit de boxen horen klapperen is (uiteraard) Zweedse oldschool, met een zware sound, zagend riffwerk, lomp groovende drums en een heerlijk ronkenden en donderende bass. De songs zijn pakkend als de neten, catchy, groovend, lomp, zwaar, melodieus, gaan soms fors met de botte bijl tekeer en zijn bovenal overtuigend. Hier en daar voegt een vleug toetsenwerk nog de nodige sfeervolle elementen toe.

Sfeervol is de plaat overigens sowieso, ook door de uitstapjes van OSDM naar een meer doomy sound die zo nu en dan verspreid over de 40 minuten speelduur voorbijkomt. Het soms doomy, sfeervolle, melodieuze van ‘Garpedans’ en het net even buiten de bekende OSDM hokjes kleuren, doet denken aan de uitstekende Demiurg plaat ’Slakthus Gamleby’ uit 2010. En dat is niet zo gek, want het materiaal is geschreven in de periode na ‘Slakthus Gamleby’ en was oorspronkelijk bedoeld om als opvolger van die plaat te worden opgenomen en uitgebracht. Over de redenen waarom Demiurg in de ijskast ging, laat de bio zich maar vaag uit, maar het materiaal lag op de plank, was te goed om niets mee te doen en komt nu dus uit onder de naam Rogga Johansson, met een andere drummer (geen Ed Warby meer) en een andere gitarist (dus geen Dan Swanö) – de vervangende (gast)muzikanten worden in diezelfde bio overigens niet bij naam genoemd, maar goed, Rogga schreef alle muziek en lyrics zelf en speelde een hoop van de partijen zelf in, dus dat de focus op hem ligt, is enigszins verklaarbaar. Over lyrics gesproken, ‘Garpedans’ is (weer) een op folklore uit Gamleby gebaseerde conceptplaat, ditmaal over de reus Garpe en de berg die hij werd, de Garpedansberget.

Hoe het allemaal ook zij met de bandnaam en de comateuze toestand van Demiurg: ‘Garpedans’ is weer een heerlijke kneiter van een (melodieuze) OSDM plaat van Rogga’s hand, die je direct bij de strot pakt en werkelijk voorbijvliegt, waarna je maar één ding wilt: meer. Top release!

<< vorige volgende >>