Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Artificial Language - The Observer

Artificial Language - The Observer

Label : Eigen beheer | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

Job : Artificial Language is een gloedjenieuwe band uit Californië met daarin ex-leden van het gerespecteerde bandje Art By Numbers dat in 2012 met ‘Reticence: The Musical’ een erg goeie plaat uitbracht. Laat ik bij het begin beginnen: dit is een typische “love it or hate it” band, in elke mogelijke zin. De vocalen zijn overdreven en erg in your face zoals ze die kunnen zijn bij Leprous en Native Construct, de instrumentatie is gitaar-georienteerd met enorm veel technisch kunnen a la Between the Buried and Me en The Human Abstract. Het is een stijltje wat je moet kunnen handelen, anders ga je dit extreem kut vinden.

Maar ik ga er hard op. Progcore is de laatste tijd in een enorme opkomst geweest met bands als Polyphia, Animals as Leaders maar vooral Periphery dat aan de voorgrond staat van het snel ontwikkelende genre. Artificial Language doet dingetjes echter net even anders. De gitaren staan in dienst van de muziek en hoewel het erg “noodly-noodly” is, wordt het nergens te veel omdat de toetsen partijen een hoop neoklassieke invloeden brengen die erg welkom zijn. De muziek had prima instrumentaal volstaan, maar zanger Shay Lewis is misschien wel het meest excentrieke onderdeel van de band. Zijn stemgeluid is mega herkenbaar, maar wederom anders dan normaal en kan even de tijd nodig hebben om tof gevonden te worden, zoals Rody Walker van Protest the Hero, Tommy Rogers van Between the Buried and Me en zeker Spencer Sotelo van eerdergenoemd Periphery dat hebben.

Nummers als ‘Playing the River’, ‘Unself Portrait’, ‘Fortune Teller’ en vooral lead single ‘These Aren’t Mirages’ blijven hangen vanaf de eerste luisterbeurt. Het is catchy en soms mierzoet, maar daardoor luistert het wel erg lekker weg. Het zijn de weirde, bijna kolderieke passages zoals de opening van ‘Turn off the Pictures’ en de overdreven neoklassieke stukken zoals in ‘The Grand Skeptic’ waarvan ik nog twijfel of ik ze passend vind, maar opvallen doen ze zeker. En dat is bijzonder in zo’n eclectische sound als deze, want opvallen gaan deze heren zeker doen. Ik hoop het in ieder geval van harte.

<< vorige volgende >>