Listen live to Radio Arrow Classic Rock
The Doomsday Kingdom  - The Doomsday Kingdom

The Doomsday Kingdom - The Doomsday Kingdom

Label : Nuclear Blast | Archiveer onder doom metal

Release type: Full-length CD

Vera : Na Candlemass, Krux en Avatarium staat Doomfather Leif Edling aan de wieg van een nieuw muzikaal geesteskind The Doomsday Kingdom. Dit muzikale project is ontstaan in de moeilijke periode waar Edling doorheen moest, vechtende tegen een moordende burn-out. Zijn ideeën werden gedeeld met vriend Marcus Jidell. Hem kunnen we stilaan een fenomeen in de Zweedse scène noemen, want ook met Avatarium en Soen doet hij magische dingen. Samen werkten ze de songs uit, terwijl Jidell niet alleen zorgde voor prachtig gitaarwerk en emotionele solo’s, maar ook de productie op zich nam. Een drummer werd gevonden in Andreas Johansson en voor de zang viel de verrassende keuze op Wolf zanger Niklas Stålvind. The Doomsday Kingdom werd een volwaardige band en het bleek een gouden zet!

We horen natuurlijk (traditionele) doom metal, maar ditmaal is de injectie pure heavy metal – denk aan Dio, Judas Priest en Accept – veel groter. Dat geeft ons een interessante combinatie van de tragere meeslependheid van doom met de energieke vurigheid van heavy metal. En dat is nou net wat dit titelloze debuutalbum zo’n kanjer maakt. ‘Silent Kingdom’, ‘The Never Machine’ en ‘A Spoonful Of Darkness’ zijn geënt op zinderende doom riffs, maar ze zijn ook uptempo en aanstekelijk. Niklas heeft een vrij hoge, maar krachtige stem en de sublieme gitaarinbreng van Jidell is oorstrelend. Met ‘See You Tomorrow’ komt een eerste ingetogen moment met semiakoestische gitaren en piano, instrumentale bezinning is dit. De epische riffs en drums van ‘The Sceptre’ leiden ons naar een song met enige progressieve invloeden, een neoklassieke gitaarsolo en verheven zang die af en toe aan Led Zeppelin doet denken. Tijdens ‘Hand Of Hell’ denken we dan weer aan Judas Priest. Ook hier is er echter een ingehouden, beklijvend moment dat erg weemoedig en plechtig is met licht vervormde zang. En dan moeten de twee hoogtepunten nog komen!

Geen wonder dat Edling zelf ‘The Silence’ aanduidt als favoriete song. Het grijpt recht naar je hart met superieure melodieën in de soms fatalistische zang (het gaat over Edling’s ziekte). Wat een zalige overgangen van heavy passages naar berustende beschouwing! De afsluiter ‘The God Particle’ (negen minuten schoonheid) is zo persoonlijk dat Leif het nummer zelf ingezongen heeft. Doom riffs gaan over in kalmere passages waarin de mooie tekst een fragiliteit en betrokkenheid vertoont die je niet onbewogen zal laten! We verraden niet waarover dit lichtjes universeel getinte nummer gaat, daarvoor moet je het interview maar lezen. Edling laat meer dan ooit in zijn hart kijken en we zijn dankbaar dat dit zo’n knaller oplevert. Dit is doom metal zonder enkel traag te zijn, dit is vervuld van weemoed zonder het heilige vuur te negeren. Dit zit allemaal weer grandioos snor bij dit nieuwe collectief van Leif Edling!

<< vorige volgende >>