Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Trial - Motherless

Trial - Motherless

Label : Metal Blade | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Nima : Met het debuut ‘The Primordial Temple’ (2011) leverden deze Zweden een sterke eerste visitekaartje af. De band begaf zich op de occulte heavy metal pad en trad in de voetsporen van land- en genregenoten Portrait, In Solitude, en RAM, en daarmee uiteraard ook Mercyful Fate/King Diamond. Die stijl werd verder geperfectioneerd op de fantastische ’Malicious Arts’ (7” single) en de tweede langspeler ‘Vessel’. De band bouwde daarmee snel een goede naam en reputatie op, en scoorde een deal met metalgigant Metal Blade, die deze maand de derde langspeler ‘Motherless’ op de markt brengt.

Om eerlijk te zijn is ‘Motherless’ enigszins anders uitgevallen dan ik had verwacht. In vele opzichten heeft is de band trouw gebleven aan haar occulte, duistere heavy metal sound en stijl, maar laat toch een andere kant van zich horen. Laat ik maar vooropstellen dat ‘Motherless’ – vooral in vergelijking met diens voorgangers – een moeilijk plaatje is geworden. Dit is zo’n typische groeiplaat die zich pas na meerdere, aandachtige luisterbeurten echt openbaart. De band heeft gekozen voor een veel progressievere aanpak en de muziek zit vol afwisseling en onverwachte wendingen, en daarnaast vol details die niet onmiddellijk te herkennen zijn. Alhoewel de plaat nog altijd snellere, rechttoe rechtaan stukken bevat, ligt de tempo over algemeen een stuk lager, en ligt de nadruk op een meer epische, doomy aanpak, en vooral op sfeer. De plaat kent een duistere, kille, ietwat depressieve sfeer en heeft een bijna angstaanjagende uitstraling. In eerste instantie moest ik dan ook heel erg wennen aan het materiaal en vond de plaat zelfs ietwat teleurstellend, mede door het feit dat ‘Cold Comes The Night’ de enige echte snelle rechttoe rechtaan track) van de plaat is.

Na meerdere luisterbeurten openbaart de muziek zich echter steeds meer en komt de genialiteit van de composities meer naar voren, en met de tijd ben ik de plaat steeds meer gaan waarderen. Toch moet ik eerlijk toegeven dat mijn persoonlijke smaak en voorkeur meer uitgaat naar de snellere en meer rechttoe rechtaan aanpak vorige albums, en dat ‘Motherless’ mij daarom minder doet dan de voorgaande releases. Ik had dan ook liever meer songs zoals ‘Cold Comes The Night’ gehoord. Het is echter niet te ontkennen dat de heren op alle fronten een flinke stap vooruit hebben gezet, en op muzikaal en technisch niveau absoluut hun sterkste creatie hebben afgeleverd. En al zijn de vergelijkingen met de eerdergenoemde bands nog altijd aanwezig, heeft Trial met dit album veel meer een eigen gezicht ontwikkeld.

Nik ten nadele van de heren instrumentalisten, maar vocalist Linus verdient hier een kleine extra aandacht. De beste man heeft met elke release progressie getoond, maar op ‘Motherless’ lijkt hij echt zijn draai te hebben gevonden. De man zingt met veel meer kracht en overtuiging dan voorheen, en begeeft zich vaker in de progressieve power metal regionen. Wanneer je hoort wat de man alles met zijn stem kan en doet, dan is het duidelijk dat hij zich voorheen terug heeft gehouden en “het boekje” niet te buiten is gegaan. Hier bewijst de man veel meer in zijn mars te hebben en doet soms denken aan Bruce Dickinson en vooral ook Tobias Sammet (Edguy, Avantasia) tegenwoordig. En dat is alleen maar positief bedoeld, daar ik Sammet een absolute topvocalist vind.

Alles bij elkaar is het de band in ieder geval gelukt om enigszins afstand te nemen van het in-dit-genre-gebruikelijke, en weet zich beter te onderscheiden. Fans van het genre, die echter ook progressieve invloeden verwelkomen in de muziek, zullen de plaat absoluut weten te waarderen. Die kunnen wellicht zelfs een aantal punten toevoegen aan het eindoordeel, daar mijn voorkeur – zoals gezegd – meer uitgaat naar de meer rechttoe rechtaan aanpak. De tijd zal leren in welke richting men vanaf dit punt verder gaat.

<< vorige volgende >>