Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Frozen Planet 1969 - Electric Smokehouse

Frozen Planet 1969 - Electric Smokehouse

Label : Headspin Records | Archiveer onder stoner

Release type: Full-length CD

Jan-Simon : Waarom zou je eindeloos oefenen als je ook kunt jammen? Dat is, in een notendop, de filosofie achter het Australische trio Frozen Planet 1969. Hun vierde album ‘Electric Smokehouse’ – dankzij het Nederlandse Headspin Records het eerste dat hier min of meer normaal verkrijgbaar is – is eigenlijk niets minder dan een grote psychedelische jamsessie. En daar is natuurlijk niets mis mee. Het enige risico bij het op plaat uitbrengen van zo’n sessie is dat het al gauw onsamenhangend wordt.

Frozen Planet 1969, via de drummer gelieerd aan de gelijksoortige, ook door Headspin gecontracteerde band Comacozer, weet ternauwernood de valkuilen van het psychedelisch improviseren te ontwijken. Onvermijdelijk dringen de vergelijkingen met genrepioniers zoals Earthless zich op, maar de Aussies houden zich knap staande. Zelfs dusdanig dat je je gaat afvragen of de band werkelijk zonder enig plan vooraf is gaan spelen. Natuurlijk waaiert de muziek alle kanten op, met als terugkerend patroon een stuwend bas-drums ritme waarover door gitarist Paul Attard (onthoud die naam) de ene na de andere freaksolo wordt uitgestort. De bas en drums bepalen de richting en leggen een fundament, vervolgens bouwt Attard er een gotische kathedraal van geluid op, compleet met luchtbogen, gargouilles en weelderige krullen. De richting is overduidelijk: hoger en hoger, naar de hemel. Dit is spacerock in optima forma.

Wat pleit voor ‘Electric Smokehouse’ is dat Frozen Planet 1969, alle improvisaties ten spijt, de songs nog enigszins puntig houden. Goed, met een gemiddelde lengte van tien minuten is puntig ook relatief natuurlijk, maar het zijn in ieder geval geen hele albumkanten vullende werkstukken van 25 minuten of meer. Om zoiets interessant te houden is erg lastig en leidt bijna automatisch tot nummers met meerdere “hoofdstukken”. Frozen Planet 1969 heeft voor de aloude Can-aanpak gekozen. Net als deze krautrockhelden van weleer zijn de ongetwijfeld ellenlange jams in wat beter behapbare stukken geknipt. Een goede keuze, al had je de twee langste nummers op zich makkelijk nog kunnen opdelen in twee of drie losstaande songs. Het maakt niet reuze veel uit, met of zonder de fade out en fade in tussen de diverse songs; ‘Electric Smokehouse’ blijft een zeer prettige luisterervaring voor iedereen die kickt op door paddenstoelen en andere hallucinogenen aangedreven freakrock.

<< vorige volgende >>