Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Earth Rot - Renascentia

Earth Rot - Renascentia

Label : Eigen beheer | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Koen S. : Dank u! Geen overdreven melancholisch akoestisch introotje of de zoveelste ouderwetse horrorscene als begin van ‘Renascentia’, de tweede langspeler van het uit Perth afkomstige Earth Rot. Neen, de vlam in de pijp vanaf de start en met een furieuze riff, slopende blastbeats, sterke grunt en uitstekende leads inbeuken op mijn arme hersenpan. Dat noemen ze nog eens een binnenkomer! Vanaf de eerste noten in ‘Terraform’ ben ik mee in dit verhaal.

Deze gasten uit Australië hebben alles uit de kast gehaald om dit onafhankelijk gemaakt album te doen slagen: Alan Douches, die voorheen samenwerkte met Motörhead, Arsis, Cattle Decapitation, Sepultura enzoverder, stond in voor de Mastering en de mix was in handen van Eric Rutan, bekend van zijn gitaarwerk bij Morbid Angel, Ripping Corpse en Hate Eternal (met daarbij ook de vocalen), maar ook als producer en ingenieur op albums van Cannibal Corpse, Krisiun, Vital Remains en Belphegor om er maar enkelen te noemen.

Dan laat je niets aan het toeval over, zeg ik. Ook de gastbijdrage van Jørgen Munkeby (Shining, Noorwegen) mag vernoemd worden. Langs de andere kant heeft Earth Rot muzikaal toch zeker niet op veilig gespeeld, want bijvoorbeeld de gotische passage op ‘The Bones That Lay Beneath the Earth’ die rechtstreeks lijkt weggelopen van een Type-O-Negative album en bovengenoemde bijdrage van Jørgen Munkeby op saxofoon is toch niet zo alledaags op een blackened death metal album. Deze diversiteit blijft zich uitbreiden naarmate de songs elkaar opvolgen. Earth Rot serveert ons eerst en vooral vurig gespeelde black/death metal vol catchy hooks en voortreffelijk soleerwerk, maar met minder groove dan op hun debuut uit 2014. Dat komt de plaat zeker ten goede, maar daar is niet alles mee gezegd, neen: heavy metal invloeden zijn schering en inslag, er passeert doom, death ’n roll, epische stukken met Spaanse gitaren ofzoiets in ‘Funeral Pyre’, een Slayer-riff en een portie rock ’n roll op ‘Condemned To The Grave’, toetsen op het melodieuze ‘Unfurled, The Cover of Darkness’ en hier en daar valt zelfs Watain te herkennen (Anachronous Oath).

Het is moeilijk om verdere vergelijkingen met andere albums te maken, want ‘Renascentia’ is gewoon zo interessant dat de rest zou gaan lijken op reclame voor uitvaartverzekeringen of anti-constipatie medicijnen. Neem daar de ongelooflijk knappe hoes nog bij en dit werkstuk is gewoon ‘af’! Het is dan ook niet te snappen is dat deze heren niet getekend zijn door een platenlabel en dit opus dus onder eigen beheer hebben moeten maken en uitbrengen, maar er zal toch wel minstens één slimmerik zijn die Earth Rot gaat contacteren na het beluisteren van ‘Renascentia’ zeker?

<< vorige volgende >>