Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Dødsritual - Under Sort Sol

Dødsritual - Under Sort Sol

Label : Black Market Activities | Archiveer onder black/pagan metal

Release type: Full-length CD

Neithan : Dødsritual is niet een geheel nieuwe band, want tot voor kort ging de band als het Noorse Hat (haat, dus geen hoofddeksel) door het leven. Het is dezelfde bezetting als waarin Hat van 2006 tot 2016 heeft geopereerd (Nevresch op gitaren en Undertrykker op drums en vocalen) en waarmee de band twee albums opnam, maar toch is Dødsritual anders: het is avantgardistischer, theatraler en daarmee geen rauwe hatelijke black metal meer zoals we de band in het verleden kende. De corpsepaint is weg, en de heren hullen zich tegenwoordig in mantels die uit een tovenaarsfilm hadden kunnen komen. Dødsritual is muzikaal niet meer direct met Hat te vergelijken, en dus moeten we om dit debuut ‘Under Sort Sol’ op zoek naar een ander referentiekader. En dan kom ik bijvoorbeeld uit bij Urfaust…

De muziek is niet direct ergens mee te vergelijken, het is absoluut niet op het hoge avantgardistische niveau van een Arcturus, Ulver, Urfaust, Mortiis of Satyricon op het wisselend ontvangen ‘Satyricon’ album uit 2013. Een mysterieus begin leidt een Slayer-achtig begin (‘Dead Skin Mask’) in, maar daarna begint de muzikale potpourri. Zaken als een heldere toon (te vergelijken met Dolk van Kampfar), black metal gitaarakkoorden en blast beats (‘Lost In The Remains’, die titel kan bijna geen toeval zijn). Het derde nummer ‘'Dømt til å leve', met een prominente rol voor de cello (of een sample daarvan) is een duidelijk voorbeeld van de nieuwe koers van Dødsritual, die meer richting gothic dark metal gaat, maar wordt daarna direct gevolgd door een nummer als ‘Alt lys er slukket’ dat richting het geluid van de oude thrash en black gaat (Nocturnal Breed). En dan komt de hete aardappel uit het vuur: Dødsritual is driftig op zoek naar een eigen muzikaal geluid, maar verzandt daardoor in een muzikaal allegaartje, een stuurloze potpourri. Het komt niet over, omdat men grofweg dezelfde instrumenten gebruikt als bij Hat, waardoor de diepte ontbreekt: ik denk dat Dødsritual echt met node op zoek moet naar een keyboardspeler die zorgt voor de broodnodige atmosferische ingrediënten! Luister maar eens naar het vrij eendimensionale ‘The Eternal Return’ en u begrijpt wat ik bedoel.

Op zich is het idee en het concept van Dødsritual heel interessant, maar de uitvoering is echt onvoldoende. Er is nog geen vaste kopie van dit album, alleen digitaal, en eerlijk gezegd denk ik niet dat er een label interesse zal hebben dit op CD uit te brengen. Vanwege de poging krijgt de band een minimale 5,5, maar als ze op dit pad doorgaan zonder meer diepgang in de muziek te krijgen dan zal de waardering in de toekomst snel dalen. Waar de eenvoud de haat van Hat onderstreepte, doet diezelfde eenvoud nu de muziek tekort. Dødsritual is duidelijk nog op zoek naar een vloeiende wijze om hun muzikale zoektocht tussen verschillende duistere en koude werelden te combineren. Als ik deze heren een tip mag geven: luister eens naar bijvoorbeeld Urfaust hoe het wel moet. De tijd zal het leren of Dødsritual iets heel moois gaat opleveren in de toekomst, of dat het idee belandt op het muzikale kerkhof van goed bedoelde intenties…

<< vorige volgende >>