Listen live to Radio Arrow Classic Rock
The Lucifer Principle - Play Dead

The Lucifer Principle - Play Dead

Label : Eigen beheer | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Ramon : Sinds gisteren is het nieuwe album van The Lucifer Principle beschikbaar. En zo terloops als die zin, zo terloops is het bepaald niet. De vraag of de band ooit nog iets van zich zou laten horen werd met het jaar gerechtvaardigder en menigeen wist niet beter of de stekker was er uit. Niets is echter minder waar, indachtig de titel van de nieuwe schijf was de lethargische staat waarin de band verkeerde slechts een schijndood. Als je lokaal je voelsprieten uit had staan, zag je spaarzame tekens van leven en nu, acht jaar na het verschijnen van ‘ Welcome To Bloodshed’, is de band dan eindelijk weer terug. Met een album in eigen beheer, zonder de gimmick van de contrabas, met vernieuwde energie en vooral, nieuwe inspiratie.

The Lucifer Principle staat te boek als old school death metal band en dat stempel zullen ze uiteindelijk ook niet verloochenen. Echter, ‘Play Dead’ lijkt de laatste restjes van de party vibe die ze eerder bij zich hadden definitief van zich af te schudden. En als je een eerbetoon wilt brengen aan wat was, dan heb je ook maar beperkte speelruimte. En dat is precies het besef dat tot de band doorgedrongen lijkt te zijn, want hoewel de kern herkenbaar blijft, met de ijzersterker riffs, de besmettelijke grooves en met in zanger Erik één van de beste grunters die ons land ooit gekend heeft, durft de band nu toch stilaan andere paden in te slaan. En daar draagt de komst van volbloed bassist Sander Keuls ontegenzeggelijk aan bij.

En het mooiste van het hele verhaal is, de stilistische verandering is volkomen organisch. Het is geen verandering omdat ze dat wilden, of omdat ze de oude muziek zat waren, het komt op mij over als een logische volgende stap van een band die zijn roots trouw blijft, maar zichzelf ook niet dwangmatig probeert te blijven herhalen. Dat resulteert in een album waarin je moeiteloos The Lucifer Principle herkent, maar waar toch een veel groter speelveld is ontstaan, onder meer met toets partijen. En dat is ontzettend knap gedaan. Elke muzikant speelt volledig in dienst van de nummers en als ik al een commentaar zou moeten geven, dan is het dat het album misschien een beetje een kop en een staart mist. Maar met een body als dit, waarmee ik doel op de coherentie van de nummers onderling, maakt dat feitelijk helemaal niets uit. Dit is een onmisbare release voor liefhebbers van het genre. En ik denk ook dat velen er naar uit hebben gekeken.

<< vorige volgende >>