Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Eden Weint Im Grab - Na(c)htodreise

Eden Weint Im Grab - Na(c)htodreise

Label : Einheit Produktionen | Archiveer onder gothic metal

Release type: Full-length CD

Vera : Alexander Paul Blake is een veelzijdig muzikant uit Berlijn. Wij waren danig onder de indruk toen hij in 2013 met Aethernaeum het progressieve, atmosferische black metal album ‘Wanderungen Durch Dem Daemmerwald’ uitbracht. Dit was een vervolg op zijn solo black metal project dat hij een jaar eerder gestart was met album ‘Die Rueckkehr Ins Goldene Zeitalter’ en in 2015 genoten we ook van ’Naturmystik’. Maar de man is ook al sinds 2000 vooral bekend als componist en bezieler van Eden Weint Im Grab, een innovatief gezelschap dat amper muzikale grenzen kent, maar wel raakvlakken heeft met (vooral) gothic, dark horror, rock, cabaret, poëzie en zelfs een snuifje black. Kortom, een kunstzinnig collectief dat alle kanten uitkan. Ze treden dan ook vooral op tijdens Duitse festivals als Wave Gotik Treffen, Castle Rock en Dark Troll en alle teksten zijn in het Duits. We spreken over een hybride van Eisregen, The Vision Bleak en een snuifje Rammstein.

Dit zevende studioalbum ‘Na(c)htodreise’ is voor het eerst een conceptalbum en past als dusdanig geheel in de ietwat griezelige horrorthematiek van dit zestal, want de vijftien songs vertegenwoordigen een reis doorheen de onderwereld en het hiernamaals. Dit alles op een duistere, knekelmanier uitgevoerd. Elke song heeft toch een welomlijnde sfeer, gaande van weemoedig, naar hups (‘In Der Toten-Taverne’) tot stug en heavy rockend (tal van songs). Met cello en violen brengt men knappe accenten aan, terwijl het geheel soms ook theatraal en cabaretesk aandoet. De zang van Alexander gaat van verhalend met klare stem tot incidentele grunts of ruw richting black metal. Zo staan er heel wat toegankelijke gotische uptemposongs op het album, maar ‘Limbus’ kan men een ballade noemen en in het trage, beklijvende ‘Kahnfahrt Auf Dem Acheron’ gaat het er plechtig en doomachtig aan toe. ‘Die Verwaiste Wüstenstadt’ laat dan weer een speels westerngitaartje opdraven. De donkere humor is overal aanwezig, maar de band straalt ook geheimzinnigheid, mysterie en melancholie uit, zeker in de zwevende, meer experimentele songs als ‘Aevum’ (prachtig gitaarwerk!) en ‘Das Grosse Mysterium’. Met een waardige epiloog komt deze reis na 71 minuten tot halt, zodat we terugkeren naar aardse genoegens. Eden Weint Im Grab mag dan een typisch Duitse band zijn, toch zijn ze erg onderhoudend en maken ze albums waar je altijd op zoek kan gaan naar de balans tussen ernst en zwarte humor en dit op een soundtrack van catchy gothic rock. Een aanrader!

<< vorige volgende >>