Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Emerald - Reckoning Day

Emerald - Reckoning Day

Label : Pure Steel Records | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Jori : Nou dat is weer even geleden, kennen we ze nog? Het Zwitserse Emerald heeft immers al jaren niks meer van zich laten horen en een en ander had vast te maken met het vertrek van zanger Thomas Winkler, die zich nu volledig op power metal clowns-act Gloryhammer heeft gestort. Angst dat deze zoveelste zangerswissel het eind van de band zou betekenen blijkt nu ongegrond, want de band slaat terug met het zevende album, wat de toepasselijke titel ‘Reckoning Day’ heeft gekregen.

Waarom toepasselijk? Welnu, de laatste albums van Emerald waren door hun plotselinge moderne geluid nou niet bepaald om over naar huis te schrijven. Met ‘Reckoning Day’ keert het Europese power metal geluid van de betere dagen niet terug, hoezeer de hoes ook aan een Gamma Ray album doet denken. Wel heeft de band de nieuwe zware stijl wel een stuk verder uitgekristalliseerd en klinkt die stukken beter dan op de vorige platen. Opvulling voor de zangvacature is gevonden in Mace Mitchell, van wie zelfs de Metal Archives geen notitie hebben. ‘Reckoning Day’ is zwaar, duister en ook weer echt power metal, wat een associatie met Iced Earth heel dichtbij brengt. Mace Mitchell heeft een vrij lichte en hoge stem, wat het album in combinatie met de zware muziek een lekker eigenzinnige klank geeft die ergens het midden houdt tussen de laatste twee Emerald platen en een album als ‘Hymns To Steel’. Naast de lekkere kopschudders als ‘Black Pyramid’ vinden we ook weer een mooie ballad in ‘Beyond Forever’. Ook George Call (Aska) zingt weer een paar noten mee op het album en maakt van onder andere ‘Evolution In Reverse’ een waar juweeltje.

‘Mist Of The Past’ markeert een overgang in het album, het tweede deel is conceptueel en handelt over de “de bourgondische oorlog”, naar een roman die de toetsenist van de band zelf heeft geschreven. De muziek wordt vanzelfsprekend verhalender, wat met ‘Trees Full Of Tears’ al behoorlijk duidelijk naar voren komt. Het echte kroonjuweel vinden we echter bij ‘Signum Dei’, een zeven minuten durend epos wat net wat symfonischer klinkt dan de rest en ook een mooie pianopartij kent.

Alles bij elkaar heeft Emerald een uitstekend album afgeleverd waarin ze hun nieuwe stijl een heel eind geperfectioneerd hebben. Het is te hopen dat de band nu eindelijk een stabiele line-up heeft gevonden en daarmee wat meer continuïteit kunnen neerzetten, iets wat toch wel van belang is als je je fans wilt binden. Aan de muziek zal het in ieder geval niet liggen, want die is gewoon hartstikke goed!

<< vorige volgende >>