Listen live to Radio Arrow Classic Rock
The Charm The Fury - The Sick, Dumb & Happy

The Charm The Fury - The Sick, Dumb & Happy

Label : Arising Empire | Archiveer onder metalcore

Release type: Full-length CD

Koen W. : Deze Nederlandse band debuteerde in 2012 met de EP The Social Meltdown’ en kwam in 2013 met het debuutalbum A Shade Of My Former Self’. Beiden werden hier op de redactie heel goed onthaald. Er volgden een resem van optredens zowel in het binnen als buitenland. Waar het debuut nog op het Franse Listenable Records uitkwam, verschijnt de opvolger bij Arising Empire/Nuclear Blast.

Met hun tweede album klinkt The Charm The Fury uiterst volwassen. Het geluid dat ze produceren klinkt als metalcore met melodieuze en harmonieuze stukken erin verwerkt. Je hoort af en toe zelfs die Southern sleazy invloeden passeren. De hoofdrol is weggelegd voor zangeres Caroline Westendorp. Zij heeft een heel krachtige stem. Haar grunts zijn niet zo diep zoals je die hoort bij bands als Arch Enemy of Izegrim maar mogen er best zijn. Ze is daarbij nog eens gezegend met uitstekende heldere zangstem. De samenhang zorgt voor heel wat meeslepende luistermomenten. Ondanks de grunt en de metalcore invloeden, klinkt het album hierdoor meer rock georiënteerd en dat maakt de muziek toegankelijker voor een veel breder publiek. Het album klinkt hierdoor enorm veelzijdig.

Opener ‘Down On The Ropes’ laat direct een modern metalgeluid horen. De focus ligt vooral op melodie en niet zozeer op snelheid en talloze blastbeats. In ‘Echoes’ hoor je voor het eerst op dit album de cleane zang van Caroline. Wie deze nog niet gehoord heeft, zal aangenaam verrast zijn. Gelukkig heeft voor het hardere genre gekozen want als popzangeres zou ze ook haar plan kunnen trekken. Het gebruik van een wah-wah pedaal tijdens de gitaarsolo doet onmiddellijk denken aan Kirk Hammet. ‘Blood And Salt’ is nog zo een uitzonderlijk nummer. Het begint trager en dreigender. De heldere zangpartijen zijn eerder experimenteel en zelfs wat progressief. Er is wat afwisselende gruntzang tussen gestoken maar naar het einde toe, klinken deze heel fragiel en laat Caroline een kwetsbare zijde van haar horen. In de wondermooie ballad ‘Silent War’ krijg je dit nog eens te horen. Je zou jezelf bijna afvragen vanwaar The Fury in de bandnaam komt. Uiteraard is het niet allemaal Charm en krijg je ook heel wat Fury te horen. Vooral ‘The Future Need Us Not’ met zijn uitnodigende meezingmomenten en ‘Songs Of Obscenity’ waar je naar het einde toe een stukje a capella te horen krijgt, klinken fantastisch.

The Charm The Fury heeft alles om het te maken en hopelijk betekent ‘The Sick, Dumb & Happy’ hun definitieve doorbraak. Een speciale vermelding mag ook nog eens uitgaan naar het artwork. Het ontwerp van een kleurrijke doodshoofd met hypnotiserende ogen mag dan eenvoudig zijn, het trekt wel alle aandacht.

<< vorige volgende >>