Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Spidergawd - Spidergawd IV

Spidergawd - Spidergawd IV

Label : Crispin Glover Records | Archiveer onder hardrock / aor

Release type: Full-length CD

Jan-Simon : Het is blijkbaar weer die tijd van het jaar: de laatste verdwaalde sneeuwvlokken dalen neer en ten teken van het naderende einde van de winter is er weer een nieuw album van Spidergawd. Je kunt er intussen de klok gelijk op zetten; met een ijzeren regelmaat verschijnen de platen van dit Noorse gezelschap in de eerste maanden van het jaar en traditiegetrouw is het nieuwste product slechts voorzien van een volgnummer in Romeinse cijfers. We zijn bij nummer vier aanbeland en op het eerste gezicht is er weinig veranderd. ‘IV’ is zo goed als ‘I’, ‘II’ en ‘III’.

Nader onderzoek leert ons dat in ieder geval de Motorpsycho connectie definitief in de wilgen gehangen kan worden. Bassist Bent Saether is niet langer lid van Spidergawd. In eerste instantie zou Hallvard “The kid” Gaardløs hem bij optredens vervangen omdat Saether touren met Spidergawd niet kon verenigen met drukke werkzaamheden voor Motorpsycho, maar het lijkt erop dat de tijdelijke vervanging nu definitief is. Tegelijkertijd is drummer Kenneth Kapstad gestopt bij Motorpsycho. Bij Spidergawd is hij (gelukkig) nog prominent aanwezig met zijn kenmerkende energieke stijl van drummen.

De personele veranderingen hebben hoegenaamd niets veranderd aan de muzikale koers van Spidergawd. De kompasnaald wijst zoals altijd resoluut in de richting van de hardrock van de jaren zeventig, met Dio, Motörhead, Thin Lizzy, Iron Maiden en Judas Priest als muzikale herkenningspunten langs de route. Toch klinkt ‘IV’ niet ouderwets of om het wat vriendelijker te zeggen “retro”. Spidergawd verstaat de kunst om de overduidelijk aanwezige inspiratie uit de New Wave of British Heavy Metal te transformeren naar iets dat ook helemaal 2017 klinkt. De prima productie helpt daarbij in ieder geval. Als er al één ding is waardoor Spidergawd zich onderscheidt van de gemiddelde stoner / hardrock / grunge etc. band, dan is het wel de toevoeging van de baritonsaxofoon aan het geluid van de band. Niet altijd opvallend aanwezig zorgt Rolf Martin Snustad met de diepe bromtonen uit zijn sax voor een extra fundament, naast de basloopjes van nieuwe aanwinst Gaardløs en drumroffels van “Animal” Kapstad. Er zijn geen saxofoonsolo’s te horen op ‘IV’ waar dat op de vorige plaat nog wel het geval was. Toch is Snustad nu vaker en prominenter te horen dan eerder al moet je nog steeds goed opletten om de sax te horen. Maar Snustad is nu eenmaal geen Clarence Clemons en een baritonsaxofoon is ook iets heel anders dan een alt of tenor.

‘IV’ is sowieso meer een “ensemble” gebeuren: de hoeveelheid geëxalteerde gitaarsolo’s is een stuk minder dit keer. De songs zijn gelukkig, zoals altijd, bijzonder catchy en Per Bortens vaag aan Dave Grohl herinnerende grungy zang zorgt ervoor dat de vierde Spidergawd ondanks alles geen simpele seventies-herhalingsoefening is, zelfs als de songs af en toe wel heel erg op AOR à la Boston lijken of zoals in het afsluitende ‘What You Have Become’ waarin op zijn ZZ Top’s wordt geboogied. Het is ze allemaal vergeven, want Spidergawd is cool, punt.

<< vorige volgende >>