Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Palmer - Surrounding The Void

Palmer - Surrounding The Void

Label : Czar Of Crickets Productions | Archiveer onder post rock / post metal

Release type: Full-length CD

Cedric : Zwitserland. Land van kaas, Toblerone en banken, maar ook de thuishaven van bands als Celtic Frost, Eluveitie, Gotthard en Palmer. Met ‘Surrounding The Void’ presenteert dit muzikale kwartet ons hun derde album, na ‘This One Goes To Eleven’ (2007) en ‘Momentum’ (2011). Volgens de bijgeleverde biografie zou de band zich muzikaal situeren in het post metal genre en voer zijn voor fans van bands als Gojira, Tool en Mastodon. Ik ben niet bekend met het voorgaande werk van Palmer, dus afgaand op deze aangehaalde referenties was ik absoluut benieuwd naar wat ik kon verwachten van de muziek op deze plaat.

Wat onmiddellijk opvalt is de loodzware gitaarsound op ‘Surrounding The Void’, waardoor de ritmisch interessante riffs zeer goed tot hun recht komen. En ja, inderdaad, post metal valt met hopen terug te horen in de sound van de band, maar ook sludge, post hardcore en progrock invloeden worden niet geschuwd. In de negen songs op de plaat vallen duidelijk referenties terug te horen naar bands als Gojira, Cult Of Luna, (oude) Mastodon, Pelican en Yakuza tot zelfs pakweg een band als Mogwai. De heren deinzen er niet voor terug om regelmatig wat gas terug te nemen op vlak van stevigheid, maar zelfs in de rustigere passages op deze plaat klinkt Palmer intens en bevlogen. Het is zeer moeilijk om in dit genre nog echt origineel voor de dag te komen, en daar slaagt Palmer ook niet helemaal in, maar in dat geval wordt de doorslag vaak gegeven dankzij de passie waarmee men de muziek brengt. En daar is er bij Palmer absoluut geen tekort van.

Productioneel had ik al aangegeven dat de gitaarsound op de plaat echt lekker zwaar is, maar ook de andere instrumenten klinken mooi en helder door in de mix. Ook in de meer noisy of meer tegendraadse passages blijft elk instrument perfect hoorbaar. De zang is absoluut krachtig, een echt oergeluid dat mooi in de mix werd geplaatst. Niet te veel op de voorgrond, maar een geheel vormend met de muziek. Naar songs toe kan ik geen vullers aanduiden, maar ook niet echt uitschieters. Heel de plaat klinkt onderhoudend, maar zelfs na een aantal luisterbeurten zijn het slechts flarden van songs die blijven hangen. Daar zullen deze Zwitsers naar mijn mening nog wat aan moeten werken. Al bij al dus een bevlogen klinkende plaat, zonder écht memorabele songs, maar duidelijk gespeeld door een band met passie voor deze muziek.

<< vorige volgende >>