Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Oceanwake - Earthen

Oceanwake - Earthen

Label : Vicisolum Productions | Archiveer onder post rock / post metal

Release type: Full-length CD

Vera : Het Finse Oceanwake kon met ’Kingdom’ en vooral ’Sunless’ al rekenen op lovende recensies en een fanschare die de band op handen draagt. Na twee succesvolle Europese tournees heeft de band zich geconcentreerd op het vervolmaken van het derde deel van haar trilogie. ‘Earthen’ is wederom geproduceerd door Jonne Järvelä van Korpiklaani en dat is niet zo vreemd, want de man van de ruwe vocalen in Oceanwake, Eero Haula, maakt ook deel uit van de soloband Jonne (waarin men zich dan weer specialiseert in Finse folk muziek). Inderdaad, deze muzikanten zijn niet voor één gat te vangen.

Het begon allemaal in een idyllisch kustplaatsje (Luvia) in 2009 en ook al zijn de bandleden uitgezwermd naar andere oorden, dan toch heeft Oceanwake een intrinsieke sound. Je zou het doom/death metal kunnen noemen, zelfs met enige funeral doom uitspattingen (sommige passages doen me aan Ahab denken), maar de lange composities hebben ook een progressieve insteek, terwijl het post metal publiek hen onvoorwaardelijk in de armen sloot. Twee lange composities – respectievelijk 21 en 24 minuten – vinden we op ‘Earthen’, een muzikale beleving die zich meandert tussen sludge, doom en uitwaaierende klanken. Eero Haula heeft een bijzonder ruwe grunt, maar in kalmere passages krijgt gitarist Ville-Veikko Laaksonen het woord met zijn zalvende cleane zang. De twee mammoetcomposities bewegen zich dan ook tussen uitersten: enerzijds plompe uitvallen met rigoureuze zang, anderzijds verstilde momenten waarin lieflijke gitaarleads de boventoon voeren. In elke nanoseconde treft men melancholie en een soms akelig verdorven karakter. Dat wordt eveneens gereflecteerd in het beklijvende artwork van fotograaf Chris Luckhardt die de vergane glorie van sommige plekken op aarde treffend in beeld weet te brengen. Misschien moet hij maar eens een kijkje nemen op vroegere Olympische sites: daar waar de autoriteiten veel geld in stoppen, staat nadien te verkommeren. Het is een muzikale reis waar je een kluif aan hebt, soms met repetitieve elementen, soms met vlammende gitaarexploten die zelfs bij (post) black metal bands te detecteren zijn. Kortom, we zijn in het posttijdperk van elk genre beland.

<< vorige volgende >>