Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Atlas Pain - What The Oak Left

Atlas Pain - What The Oak Left

Label : Scarlet Records | Archiveer onder black/pagan metal

Release type: Full-length CD

Vera : Uit Milaan, Italië komt dit folk gezelschap Atlas Pain ons verblijden met het debuutalbum ‘What The Oak Left’. De band speelt opzwepende epische folk/pagan metal met brede symfonische arrangementen. Denk aan een melodieuze versie van Equilibrium, een toegankelijker Finntroll of ook wel aan Ensiferum. Dat doen ze lang niet slecht. Opgericht in 2013 door zanger/gitarist/keyboardspeler Samuele Faulisi en al spoedig uitgebreid tot dit huidige viertal, namen ze eerst de EP ‘Behind The Front Page’ op en speelden onvermoeibaar de podia plat in Noord Italië.

Voor het ware debuut ‘What The Oak Left’ – geïllustreerd door Jan Yrlund met een confronterend kunstwerkje – liet men zelfs de boel masteren door Mika Jussila in de Finnvox stduio, want Scandinavië is nu eenmaal de heimat van epische folk metal. Dat hebben de heren goed gezien, want de tien eigen composities moeten niet onderdoen voor Scandinavische echelons. Het filmische aureool wordt al meteen duidelijk wanneer ‘The Time And The Muse’ een duistere intro blijkt te zijn, met klassieke piano, narratieve interludia en een filmische uitval om de grandeur kracht bij te zetten. Vanaf ‘To The Moon’ steekt men een tandje bij en kan men voluit gaan met folkloristische leads, de ruwe knekelzang van de oprichter en een strakke ritmesectie. Men weet in songs als het opruiende ‘Bloodstained’, het langzame, bedachtzame ‘Till The Dawn Comes’ en het feestnummer ‘The Storm’ (enige referentie naar Alestorm mag aanrukken) een mooie blauwdruk te geven van waar Atlas Pain voor staat. Gesproken passages klinken onverminderd gewichtig en een weemoedige tint mag ook niet ontbreken, zo horen we aan het begin van ‘The Counter Dance’ (met de videoclip zit de sfeer er onmiddellijk in) en het knappe ‘From The Lighthouse’ dat net als meerdere songs ook cleane zang bevat en aan Ensiferum doet denken. Als uitsmijter heeft men ‘White Overcast Line’ voor ons in petto en dat blijkt een instrumentale mammoetcompositie van meer dan elf minuten te zijn die toont dat deze Italianen een sterke start genomen hebben. We hadden het niet verwacht, maar folk metal uit Italië kan leuk zijn!

<< vorige volgende >>