Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Wiegedood - De Doden Hebben Het Goed II

Wiegedood - De Doden Hebben Het Goed II

Label : ConSouling Sounds | Archiveer onder black metal

Release type: Full-length CD

Martin : Wow, dat is snel! Ja, natuurlijk slaat dat op de muziek van dit Belgische trio, maar het slaat toch vooral op hoe ontzettend productief de heren zijn. Ondanks dat men veel op tour geweest is en alle bandleden verder nog actief zijn in ook niet bepaald luie bands als Amenra, Oathbreaker en Rise And Fall, had men amper anderhalf jaar nodig om een opvolger voor ‘De Doden Hebben Het Goed’ te
schrijven, op te nemen en uit te brengen. Zou het misschien een beetje te snel zijn zelfs?

De niet erg geïnspireerd ogende titel en korte speelduur van deze plaat beloven in ieder geval weinig goeds. Openingsnummer ‘Ontzieling’ wekt echter een totaal andere indruk. Dit nummer, zonder meer het meest compacte nummer van Wiegedood tot nu toe, gaat qua rauwheid en pure agressie veel verder dan het debuut, en lijkt daarmee vooral voort te borduren op de Noorse black metal traditie. Met shoegaze heeft het in ieder geval zeker niets te maken!

Helaas blijkt de rest van het album toch niet in de buurt te komen van dit beresterke openingsnummer, althans niet continu. Zodra ‘Cataract’ versnelt, wordt het een erg prettig nummer, maar het lijkt een eeuwigheid te duren voor die versnelling er eindelijk komt. Ook de titelsong komt maar niet op gang, en houdt zelfs gewoon op voor er iets interessants gebeurt. De gortdroge productie past enerzijds perfect bij de toename in agressie die Wiegedood op dit album laat horen, maar anderzijds benadrukt deze wel het sonische gat dat valt door de afwezigheid van een basgitaar (op het debuut vormde dit nog geen probleem) en Levy Seynaeve’s beperkingen als vocalist.
De vierde en laatste song, ‘Smeekbede’, is gelukkig weer even verpletterend als de opener, en nog iets compacter zelfs, dus ‘De Doden Hebben Het Goed II’ eindigt in ieder geval met een knal.

Ondergetekende kan dus optimistisch blijven; Wiegedood mag dan wel een album hebben uitgebracht dat niet helemaal kan tippen aan het debuut, maar de sterkste tracks laten wel degelijk zien dat men over ruim voldoende talent beschikt om dit in de toekomst te boven te komen. Toch zou het logischer zijn geweest om juist die nummers gewoon als EP uit te brengen.

<< vorige volgende >>