Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Soen - Lykaia

Soen - Lykaia

Label : UDR Music | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

Vera : In het beste geval is een band de som van alle talenten der aanwezige muzikanten en in het geval van het Zweedse Soen was onze aandacht gewekt vanaf het begin. Dit bleek namelijk de nieuwe band van ex-Opeth en ex-Amon Amarth drummer Martin Lopez te zijn en het debuut ‘Cognitive’ liet een collectief horen met prominente Toolinvloeden en progressieve virtuositeit. Die stijl werd op ‘Tellurian’ verder uitgewerkt met een knipoog naar Opeth en Pink Floyd. ‘Lykaia’ is echter het album waarop Soen ongeëvenaard alle eerdere invloeden in een persoonlijke mal giet, terwijl het geheel nog meer emotionele betrokkenheid vertoont.

We kunnen niet genoeg herhalen welk een goudhaantje Soen heeft met Joel Ekelöf als zanger. Bovendien maakt nu ook Marcus Jidell (Avatarium) deel uit van de band en wie kan een song beter voorzien van emotionele Pink Floydiaanse gitaarsolo’s dan hij? Dit team heeft intussen een ruime live ervaring opgedaan en ging gesterkt door een duidelijk visie aan het werk om van ‘Lykaia’ (een archaïsch festival met geheime rituelen in het Oude Griekenland) eens te meer een perfect samengaan van intelligentsia en instinct te maken. Marcus Jidell werd meteen ingeschakeld als producer en voor de mix wendde men zich ditmaal tot Stefan Boman. Dit gebeurde allemaal in thuisstad Stockholm. Het vertrek van gitarist Kim Platbarzdis (eerder ook productie) is dus goed opgevangen en bovendien heeft men een keyboardspeler toegevoegd: Lars Åhlund.

Opener ‘Sectarian’ combineert stevige riffs met de verheven zang van Ekelöf en zwevende, onwereldse leads, terwijl de weemoedige zang omarmd wordt door tokkelende gitaren in ‘Orison’. Het dromerige en ingetogen ‘Lucidity’ is een voorbeeld van progressieve eenvoud (ja, het bestaat!) in zuivere Floyd traditie. Dan weer gaat de band er heftig tegenaan met hoekige riffs en tonnen energie, een moment later is er ruimte voor beschouwende fragiliteit met de lichtjes dramatische zang als leidraad. De oriëntaalse invloeden in ‘Jinn’ worden verfraaid met innovatieve percussie. Elke song is een voltreffer, maar wij willen graag ook extra aandacht voor de afsluiter ‘Paragon’ waarin Jidell zijn hemelse gitaarklanken onbeperkt de ether in mag zenden en voluit gaat in soleren. Het is overduidelijk: alles is uit de kast gehaald teneinde een eclectisch en cohesiedragend werkstuk te bekomen en dit in een zoveel mogelijk analoge productie. Wanneer de som van alle delen leidt tot dit resultaat, dan mag men de naam ‘supergroep’ handhaven, zelfs ondanks wisselende bandleden. Eind maart en begin april op tournee met Madder Mortem. Grijp deze kans!

<< vorige volgende >>