Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Plainride - Return Of The Jackalope

Plainride - Return Of The Jackalope

Label : Ripple Music | Archiveer onder stoner

Release type: Full-length CD

Jan-Simon : Let op de spelling. Deze Plainride is niet een van de vele zijprojecten van de Finse band Circle (bij die Plain Ride zit nog een spatie in de naam). Dit is een Duitse stonerband wiens debuutalbum ‘Return of the Jackalope’ twee jaar na dato bij een “echte” platenmaatschappij uitkomt, na eerst in eigen beheer in een zeer beperkte oplage te zijn uitgebracht. Plainride blijkt stonerrock met een hoog octaangehalte te maken en de songtitels – van openingstrack ‘Challenger 69’ tot het afsluitende ‘Warpdrive’ – geven al aan dat we hier niet met softies te maken hebben. Deze Duitsers kennen één stand en dat is vol gas! Het resultaat van alle energie die in ‘Return of the Jackalope’ wordt gepompt is een enigszins nostalgisch overkomend stonerrock album dat veel weg heeft van Clutch en Truckfighters, compleet met tussen de songs geplakte samples uit fifties B-films. Op andere momenten lijkt Plainride op een ordinaire QOTSA kloon, al zullen velen met recht zich afvragen hoe erg dat is. OK, het is niet origineel maar als je toch iemand na moet doen, dan liever Queens of the Stone Age.

De teksten zijn af en toe op zijn zachtst gezegd eigenaardig (zou dit nu Duitse humor zijn?), maar wat zou het, dit is geen singer-songwriter materiaal en in de meeste gevallen is er toch niet veel van te verstaan. Muzikaal zit het daarentegen wel goed, als je van Kyuss-achtige Desert stoner rock houdt tenminste. Fuzzgitaren die ronken als de V8 van een roestige Amerikaanse pickup truck, een bas als de hartslag van een triatleet tijdens de Iron Man en gruizige vocalen van een zanger die elke avond zijn mond spoelt met een mengsel van vitriool en strychnine – wat kan er dan nog fout gaan? Het antwoord is, om de grote voorbeelden van Queens of the Stone Age te parafraseren, The lost art of writing good songs. Naast de echt goede songs bevat deze plaat te veel middelmatige tracks.
Deze heruitgave op het Amerikaanse Ripple Music zadelt de echte fan wel met een probleem op: de cd is tien minuten korter (maar nog steeds aan de lange kant met 61 minuten) en de nu ook leverbare vinylversie is een echt dubbelalbum geworden met in vergelijking vijf voorheen niet beschikbare tracks. Of die nog iets toevoegen is de vraag, zelfs de “korte” cd-rerelease is al een hele zit. Redactie – en dan met name het onderdeel schrappen – is een vaak onderschat ambacht.
‘Return Of The Jackalope’ is dus een bijzonder goede plaat van 40 minuten en – helaas – niet meer dan een aardige plaat van 61 minuten. Nog twee rereleases en we hebben een topalbum.

<< vorige volgende >>