Listen live to Radio Arrow Classic Rock
L'Homme Absurde - Monsters

L'Homme Absurde - Monsters

Label : More Hate Productions | Archiveer onder different metal

Release type: Full-length CD

Cedric : L’Homme Absurde komt uit Rusland en is een nieuwe band dat in 2016 werd opgericht, een eerste zelfgetitelde EP uitbracht, en nog net in datzelfde jaar een eerste album op de markt brengt. De drie nummers dat je kon terugvinden op de EP staan nu ook op de debuutplaat, vergezeld van nog vijf andere tracks. Maar wat heeft L’Homme Absurde ons nu muzikaal te bieden op ‘Monsters’?

De band laat duidelijk horen zelf grote fan te zijn van het post black metal genre. Ook de bijna shoegaze elementen, zoals we die kennen van bands als Alcest en Les Discrets, komen in de rustige passages op de plaat duidelijk naar voor in de muziek. L’Homme Absurde slaagt er zo alvast in om de luisteraar op tijd en stond te laten wegdromen op mooie melodielijnen en melancholische atmosferen, maar wanneer de band echt los gaat klinkt het geheel zeer stevig, kwaad en dissonant. In deze hardere passages hoor je zonder twijfel referenties terug aan onder andere Downfall Of Gaia, Wolves In The Throne Room en zelfs Cult Of Luna.

De razende en dissonante sound van de band vraagt wel enig doorzettingsvermogen van de luisteraar alvorens die de nummers echt zal kunnen doorgronden. Maar dat is iets dat je wel meer terughoort in post black metal, een genre waar men het belangrijker vindt om herhaling binnen een song te gebruiken als sfeerelement dan dat de nummers al na één luisterbeurt in je geheugen gegrift staan. Daar is op zich helemaal niets mis mee, maar waar bands als bijvoorbeeld Wolves In The Throne Room op die manier magistraal opgebouwde sfeerepossen creëren, dreigt L’Homme Absurde zichzelf soms wat te verliezen in de drukte van hun muziek.

‘Monsters’ is zeker en vast geen slechte plaat, maar de songs hebben toch nog wat verfijning in de structuren nodig om echt te overtuigen. Ook de doordrammende razernij zou soms wel wat minder mogen, of men zou bijvoorbeeld een extra laag melodie kunnen inbouwen in de muziek, dat zou het geheel hier en daar al boeiender maken. L’Homme Absurde is alvast op de goede weg, laat duidelijk horen een passie voor deze muziek te hebben, maar de band mist nog een stuk volwassenheid in hun composities.

<< vorige volgende >>