Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Laster - Ons Vrije Fatum

Laster - Ons Vrije Fatum

Label : Dunkelheit Produktionen | Archiveer onder black metal

Release type: Full-length CD

Kevin : Laster gooit al een tijd hoge ogen in de Nederlandse ondergrond en ze brengen nu hun tweede langspeler met obscure dansmuziek uit. De band heeft zich duidelijk ontwikkeld en de noemer obscure dansmuziek is misschien wel de meest passende.

Het openingsnummer knalt ons nog om de oren zoals we dat gewend zijn, hoewel hier af en toe wat vreemde stemmen doordringen. Op ‘Binnenstebuiten’ gaat de band ineens een veel meer neerslachtig, haast doom pad op met tokkels en emotionele leads. ‘Bitterzoet verrast door toetsen die aan Muse doen denken te combineren met een sfeer van Lifelover of Alcest en cleane zang. Dat het nummer dan eindigt met een blast partij onder een dromerige melodie geeft aan hoezeer de band is gegroeid naar mijn mening. ‘Helemaal Naar Huis’ is vrij progressief qua drums, heeft hier en daar wat koorzang die aan Enslaved doet denken en het nummer klinkt als een zielenkreet. Hier is de krijs rauwer en krachtiger en dat bevalt mij zeer. Ik ben niet de grootste liefhebber van de ‘schreeuwende doodskuiken’ zang die meestal de boventoon voert, hoewel ik die niet vervelend vind mis ik de kracht. Op dit album word echter zo veel gevarieerd in zang dat ik ook die stem erg goed trek. Na zeven nummers luid een fluisterende stem een saxofoon solo in, die het nummer een extra progressief randje meegeeft. Het nummer eindigt met een explosie van drums, schelle gitaren en rauwe krijsen.

‘De Tijd Voor’ begint met vervreemdend synth werk en blijft met zijn blast en zwevende gitaren vreemd, al helemaal als er nog een soort housebeat onder de muziek komt te liggen. Het is een kort nummer maar wel een mooi stukje experiment. ‘De Roes Na’ begint met een meer black metal stuk maar al snel doet het mij meer aan Anathema denken. Later in het nummer grijpt de band terug op hun meer vertrouwde sound. Na een minuut of vijf doet de band me meer aan Les Discrets denken, mede door de dromerige en heldere samenzang. Afsluiter ‘Er Wordt Op Mij Gewacht’ opent met een ritme dat niet zou misstaan onder een smartlap maar Laster weet er al snel een duisterder twist aan te geven. Ook hier komt die heldere samenzang weer terug en ik moet zeggen dat ik het echt een verrijking voor de sound van de band vind. Halfweg wordt het nummer vrij hectisch en panisch met wisselende ritmes en dissonante akkoorden, om daarna in rustiger vaarwater te geraken. Hier kan zeker een obscuur dansje gewaagd worden en met een haast new wave leegheid is dit het einde van een heel erg goede plaat.

Nu zou ik, als bewaker van trve kvlt black dit natuurlijk niet goed mogen vinden maar dat zal mij aan mijn derrière oxideren. Laster levert met ‘Ons Vrij Fatum’ een uniek en origineel album af dat alle lof verdient.

<< vorige volgende >>