Monstrosity - Rise To Power

Monstrosity - Rise To Power

Label : Metal Blade | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Monique : Avonden met kaarslicht en feestdagen gevuld met drank en voedselbuiten is alles wit. De eerste zonnestralen doen de versgevallen sneeuw glinsteren alle miljoenen subliem geslepen diamantjes. De vrieslucht tintelt in de neus, maar met muts, sjaal en wantjes begeeft men zich vol goede moed naar buiten waar de sneeuw kraakt onder de stevige legerkisten.heerlijk.

Tot zover het romantische beeld van het winterseizoende werkelijkheid is echter anders. Het is een donkere tijd, de dagen zijn kort en druilerig. Het vriest niet, het sneeuwt niethet is een paar graden boven nul en de koude regen striemt je in het gezicht. De zon heeft zich al weken niet meer laten zien en terwijl je met je legerkisten tot aan je enkels in een modderige plas zacht verlang je naar de zomer, biertjes op het terras en festivalsmaar dat duurt nog maanden.

Je voelt het aankomen, misschien ligt het wel voornamelijk aan het door de psychologen en dokters aangegeven "gebrek aan zonlicht, maar de winterdepressie ligt op de loeren dan komt er een LoM-pakketje binnen: Monstrosity's nieuwe album 'Rise To Power':

Met energieke tred richting CD-speler en vol verwachting "playhet is alsof de zware, drukkende, winterdeken van me afglijdt. Het zijn de warme, groovy, zware (maar toch lichthartige) klanken van het eerste nummer die je onmiddellijk in hun macht krijgen. Dit is Monstrosity! Een nieuw album, het klinkt andersmaar tegelijkertijd o zo vertrouwd. De band heeft altijd al een zeer bijzonder eigen geluid gehad (hoewel door sommigen onterecht afgedaan als laffe CC-kloon) en dat is wederom het geval. Het is good old Florida death met een eigen twist..het is old school, maar niet ouderwets, het is fris en nieuw (maar niet perse vernieuwend) het is groovy en bruuthet is Monstrosity zo als het hoort. Smooth maar met een brute rauwheid. Elf tracks om in te verdrinken. De vocalen zijn fantastischde nummers zijn snel, hard en stromen over van de aantrekkelijke riffs en dreunen.

Heb ik nog iets te klagen? Noubehalve de bijzonder langgerekte en volkomen zinloze uit-tro van het laatste nummer dat overgaat een lading aan gitaargepiep en andere scheurende onzineigenlijk niets te mekkeren.

Zo hoor ik ze graagzeer de moeite waard deze plaat!

<< vorige volgende >>