Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Tygers Of Pan Tang - Tygers Of Pan Tang

Tygers Of Pan Tang - Tygers Of Pan Tang

Label : Mighty Music | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Sjak : Vorig jaar kwam de verrassend sterke plaat ‘Tyger Sessions: The First Wave’ in een gelimiteerde oplage van duizend stuks uit en hopelijk ben je één van de gelukkigen die dit album in huis hebben weten te halen. De Tygers hadden hierop een aantal nummers van ‘Wild Cat’ (uit 1980) en ‘Spellbound’ (uit 1981) opnieuw opgenomen en deze opnamen maakten op niet mis te verstane wijze duidelijk hoe goed en invloedrijk deze band in de begin jaren tachtig was. Nu is er nauwelijks een jaar later dan een nieuw album verschenen, zo’n vier jaar na het vorige album ‘Ambush’, en het zou absoluut niet fair zijn om de vergelijking met ‘Tyger Sessions’ te gaan maken, want dit kwaliteitsniveau zal wellicht nooit meer gehaald gaan worden. Verder is alleen gitarist Robb Weir nog aanwezig van de oude Tygers en dus moeten we deze ‘Tygers Of Pan Tang’ release eigenlijk zien als een plaat van een totaal andere band.

Vergeleken met ‘Ambush’ is het niveau wel behoorlijk opgeschroefd, want daar men op dit album nog niet erg overtuigend klonk, doet men dat op deze nieuwe plaat zeer zeker. In Jacopo Meille heeft men een sterke zanger en de riffs van beide gitaristen Robb Weir en nieuweling Micky Crystal klinken lekker vet en venijnig. Verder is het overgrote deel van het aanwezige song materiaal zeer zeker de moeite van het beluisteren waard en vooral tracks zoals ‘Only The Brave’, het groovy ‘Dust’, het snelle ‘Never Give In’ en ‘Do It Again’ (dat me erg veel doet denken aan de band Outloud) laten horen dat de band nog steeds in staat is om prima nummers te schrijven. Daarentegen zijn de Kiki Dee-cover ‘I Got The Music In Me’ en het erg zwakke ‘Glad Rags’ regelrechte missers en is de semi-ballad ‘The Reason Why’ wat mij betreft een twijfelgeval. Dat neemt niet weg dat de Tygers met dit nieuwe album de weg naar boven weer gevonden hebben en dat belooft veel voor de toekomst. Natuurlijk wordt het niveau van de eerste drie albums nergens benaderd, laat staan overtroffen, maar dit is toch wel een erg sterk album van deze oudgedienden en dat had ik persoonlijk niet meer verwacht!

<< vorige volgende >>