Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Ruben Hoeke Band - Sonic Revolver

Ruben Hoeke Band - Sonic Revolver

Label : Butler Records | Archiveer onder hardrock / aor

Release type: Full-length CD

Evil Dr. Smith : You want the best, you got the best! The hottest rock in the world... HOEKE!

Zo, het wordt tijd om de kaarten opnieuw te schudden. Joe Bonamassa, wil je even plaatsmaken? We weten nu heus wel dat je een leuk moppie kan spelen, maar we hebben inmiddels wel genoeg (live) albums van je. Daarbij begint het allemaal wel érg op elkaar te lijken. Tijd voor een ander geluid. Een frisse wind. Nota bene uit de Zaanstreek. En het is een frisheid die nog iets steviger aanschuurt tegen hardrock. Is dit eigenlijk nog wel bluesrock, het hokje waar Ruben Hoeke en zijn band voornamelijk in wordt geduwd? Nouja, kan het je eigenlijk wat schelen? Het zal mij een rotzorg zijn, maar als Ruben Hoeke zijn vingers loslaat over de snaren, dan hoor ik de frisse wervelwind van een jonge Eddie van Halen. Niet voor niets Hoekes grote held, al hangt Hoeke minder de acrobaat uit over de frets. Zijn spel staat volkomen in dienst van de songs, maar tóch overheerst zijn authentieke (wat is dat eigenlijk?), warme gitaargeluid op smaakvolle wijze in elk nummer. Nederlandse gitaargoden als Eddie, Jan Akkerman (waar Hoeke mee heeft samengewerkt), Adje Vandenberg (die vast niet zomaar wordt bedankt in het tekstboekje) dragen al decennialang de Nederlandse vaandel vol trots, maar het wordt bloody time om een jonge god tussen die inmiddels bejaarde mannen te plaatsen. Snarenkampioenen als Sacksioni, Gelling, Julian Sas en Marcel Coenen lukken het maar niet tot het collectieve geheugen van Nederland te promoveren, maar nu is er geen enkele reden meer om Ruben Hoeke niét tot dat selecte legioen van wereldberoemde Nederlandse rockgoden toe te laten treden. En dames, hij heeft nog een lekker smoeltje ook.

En niet onbelangrijk: goede muziek. Ook Hoeke loopt inmiddels al een flink aantal jaartjes mee, heeft meerdere albums uitgepoept (zoals het terecht goed ontvangen 'Loaded'), is al eens door collegamuzikanten uitgeroepen tot beste gitarist van Nederland (een 'Duveltje' in 2014), en heeft zelfs een aanbod van Beth Hart afgeslagen om dit album te kunnen maken. Een goede keuze, want waren zijn vorige albums al geen kattenpis, op dit album valt eindelijk alles écht op zijn plaats. Hij heeft een nieuwe band om zich heen verzameld, waaronder zijn broer Eric op drums en, minstens zo belangrijk, Lucas Pruim op zang. Hij was mij onbekend, maar zijn Amerikaans klinkende strot past perfect in het krachtig, internationaal klinkende geluid. Van de stomende opener - een onherkenbare interpretatie van 'That's The Boogie' van Hoekes wijlen vader en 'Dutch king of boogiewoogie' Rob Hoeke, en het enige nummer dat niet door Ruben zelf is geschreven - tot en met de zinderende hardrocker 'Bell Tower' is het een feest van energie, enthousiasme, pit en vuur. Qua stijl heel erg 80s (bluesy) USA-(hard)rock, maar met een in your face 2016-sound. Afsluiters 'Live Today' en de korte epilogue 'Time' zorgen voor een passende cooling down. Als de band de middelen had - geld, videoclip, contacten, tours, etc. - dan zou dit makkelijk héél erg groot kunnen worden aan de andere kant van de Atlantische Oceaan. Maar goed, laat de band eerst maar eens Nederland veroveren. Om te beginnen op 23 september in Paradiso.

Kortom: denk je dat Vandenberg's Moonkings een goede plaat was? Luister dan deze plaat maar eens!

<< vorige volgende >>