Divine Empire - Nostradamus

Divine Empire - Nostradamus

Label : Century Media | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Tormentor Erich : Quizvraag 1: Wat hebben Jason Blachowicz, Derrik Roddy, Alex Marquez en Jeremy Staska
met elkaar gemeen?

Antwoord: De eerste drie hebben allen in Malevolent Creation gespeeld en de vierde heeft voor M.C. wel eens productioneel werk verricht.

Quizvraag 2: Wat heeft dit met Divine Empire te maken?

Antwoord: Jason en Derrik startten Divine Empire in 1998. Derrik werd later vervangen door Alex en Jeremy produceerde dit 'Nostradamus' album.

Quizvraag 3: Dat betekent dat we nog een nieuwe drummer en een andere gitarist zoeken. Wie zijn dit?

Antwoord: Dit zijn het derde lid (en tevens vanaf het begin erbij) J.P. Soars en huidige drummer Duane Timlin.

Quizvraag 4: Zijn er verder nog namen te noemen?

Antwoord: Nou, voor wat betreft J.P Soars eigenlijk alleen dat hij ook nog in Paingod heeft gespeeld. Duane Timlin ken je misschien van Anal Cunt en Roddy had Divine Empire al een tijdje geleden verruild voor Hate Eternal.

Hmmm, Malevolent Creation, Hate Eternal, Anal Cunt, tjongejonge. Dan hebben we hier met een flinke pot herrie te maken?

Jazeker, maar wel flinke herrie van het betere soort. Divine Empire gaat verder op het pad van extreme death/thrash. Niet alleen door de korte speelduur (tien songs in dertig minuten) is een vergelijking met Killaman wel aangebracht. Het is ook die 'ram voor je kop' mentaliteit die van het schijfje afspat. Beuken, rammen en klaar. Toch schat ik persoonlijk dit 'Nostradamus' schijfje wat hoger in dan het reeds genoemde Killaman. Dit komt door enige nuance verschillen. Bij Divine Empire is goed te horen dat de band al een hele tijd bij elkaar is (dit is tenslotte hun derde album). De tracks bevatten allen genoeg variatie (mede door de twee stemmen waarvan de donkere stem overheerst) om van het begin tot het eind te blijven boeien. Ook voegt men een flinke dosis ouwe Scandinavische death metal en stukjes gesproken filmfragmenten verwoven met hier en daar wat langere melodieuze solo's in het geheel. De productie zorgt er verder voor dat het geheel erg strak klinkt (met name de drums denderen lekker door) en alle tien de tracks houden elkaar mooi in evenwicht.

Doordat er geen uitschieters zijn, maar ook geen teleurstellingen is er dan ook eigenlijk maar één optie: opzetten, genieten, en klaar.

<< vorige volgende >>