Listen live to Radio Arrow Classic Rock
The Vision Bleak - The Unknown

The Vision Bleak - The Unknown

Label : Prophecy Productions | Archiveer onder gothic metal

Release type: Full-length CD

Vera : Na vijf succesvolle albums in gothic/horror stijl, besloten Schwadorf en Konstanz dat het tijd was voor een nieuw hoofdstuk in het bestaan van The Vision Bleak. Dat betekent in dit geval een stap naar onbegrensde mogelijkheden op muzikaal en tekstueel gebied, vandaar de titel ‘The Unknown’. Nochtans kunnen fervente The Vision Bleak fans op beide oren slapen: ze zullen nog genoeg welbekende elementen van eerder werk in de nieuwe songs herkennen. Het geeft ons echter een rijker scala aan mogelijkheden, waarbij uiteraard ook sferen opduiken die we van Empyrium kennen. De afstand tussen beide bands op muzikaal gebied wordt kleiner, terwijl beide toch hun geliefde sound handhaven. De teksten bevatten nog elementen uit horror en geraffineerd mysterie, maar zijn tevens persoonlijker geworden. En naast de warme, cleane gothic zang van Konstanz, worden ook meer en meer ruwe grunts aangewend.

Met de grote trom en mysterieus beschouwende woorden, worden we via ‘Spirits Of The Dead’ het onbekende ingezogen. Maar vlammend gitaarwerk en gejaagde lage zang stoken het vuur op in ‘From Wolf To Peacock’. De ietwat ruimtelijke zang kent weldra een uitgeleide in grunts, terwijl de welbekende mooie gitaaraccenten van Schwadorf alom aanwezig zijn. ‘The Kindred Of The Sunset’ – wat we al kenden van de EP – schurkt aanvankelijk dicht aan tegen vroeger werk als vlotte gothic compositie, maar weldra is er buiten een aanstekelijk refrein ook een prachtige atmosferische passage met dromerige fluisterende woorden. Maar zelfs hier duikt er af en toe een zanglijn op die ruw is. Een absoluut hoogtepunt is het waardig en doomy aanvangende ‘Into The Unknown’. De versnelling in galop is gewoon subliem! Enerzijds is dit een bijzonder opzwepende oorwurm, anderzijds zijn er ook uitwaaierende, semi-akoestische fragmenten. Kippenvel! In ‘Ancient Heart’ vallen de donkere mannenkoren op. Bij momenten is dit extreem heftig, maar dan baden we weer in introspectie en mysterieuze zweverigheid. Dit contrast wordt ook in een superieure compositie gegoten tijdens ‘The Whine Of The Cemetery Hound’. Het spelen met ritmes en sferen maakt dit een tweede hoogtepunt. Hoewel, het is moeilijk om hoogtepunten aan te duiden, want even later blijkt ‘How Deep Lies Tartaros?’ ook alweer een knaller van jewelste te zijn. Grunts en stompende ritmes leiden naar een uiterst weemoedig einde met piano en mijmeringen. Het zwevende instrumentale ‘Who May Oppose Me?’ laat ons even weg dromen, vooraleer de uitsmijter ‘The Fragrancy Of Soil Unearthed’ zijn harmonieuze gitaren en ferme riffs deelt met zowel ruwe als beschouwende zang om met een contemplatief moment de oneindigheid in te glijden. Als dit het onbekende vertegenwoordigt, dan mogen Schwadorf en Konstanz nog meer van die onontgonnen paadjes ontginnen! Jaarlijst materiaal!

<< vorige volgende >>