Exodus - Tempo Of The Damned

Exodus - Tempo Of The Damned

Label : Nuclear Blast | Archiveer onder speed / thrash metal

Release type: Full-length CD

Horst : In mijn review van de mini-cd 'War Is My Sheppard' had je al kunnen lezen dat ik behoorlijk te spreken was over de nieuwe nummers die Exodus na een jarenlange afwezigheid uit de hoge hoed had getoverd, en dat ik razend nieuwsgierig was naar het uiteindelijke resultaat van 'Tempo Of The Damned', de eerste full-length Exodus studio CD sinds 1992. Welnu, de promo van deze nieuweling is op het moment van schrijven een week of twee in huis, en er ging geen dag voorbij zonder de plaat een keer of drie op angstaanjagend hard volume door het huis heen te laten knallen. Yep, ik ben een tevreden mens.

Nu heb ik normaal gesproken niet zo veel vertrouwen meer in ooit legendarische bands die zich na een periode van (gedwongen door de omstandigheden?) rust weer melden aan het front. Negen van de tien keer namelijk slagen dit soort bands er met vlag en wimpel in om het ns zo glorieuze verleden op effectieve wijze te besmeuren door het uitbrengen van ongenspireerde en matige recycle hap (Tygers Of Pan Tang, Metal Church, om maar wat te noemen). Ja, de live optredens zijn dan nog wel een keer leuk om te zien (lang leve de nostalgie), maar daarvan weet je tenminste dat er lekker veel oud spul gespeeld wordt, en de bands in kwestie weten heel goed dat het publiek daar voor komt, en in het geheel niet genteresseerd is in het nieuwe spul (ga maar eens bij een Saxon concert kijken).

Exodus echter weet deze valkuil glorieus te omzeilen. Ze proberen niet het muzikale wiel opnieuw uit te vinden, ook proberen ze niet krampachtig mee te komen met nieuwere soorten van metal. Neen, ze doen gewoon waar ze in de jaren 80 zo ontzettend goed in waren; het maken van meer dan uitstekende thrash gevat in goed geschreven aanstekelijke nummers. Denk maar gewoon aan een kruising tussen 'Pleasures Of The Flesh' (1987) en 'Fabulous Disaster' (1989) en dan heb je een prima idee hoe 'Tempo Of The Damned' klinkt. Net op als de voornoemde illustere voorgangers staan er tien behoorlijk gevarieerde nummers op die gezamenlijk een prima symbiose vormen tussen kracht, agressiviteit, melodie en snelheid.

Degenen onder jullie die Exodus goed kennen weten dat het materiaal niet alleen maar in de hoogste versnelling gespeelt wordt, en dat geld dan ook voor deze CD. Nadat de plaat opent met de twee authentieke snelheidsduiveltjes 'Scar Spangeled Banner' en 'War Is My Sheppard', schakelen de heren even een tandje terug middels 'Blacklist' en 'Shroud Of Urine' (geweldig gitaarwerk). 'Forward March' is een mooie combinatie van de twee. Het is afwisselend snel en mid-tempo met een prachtig middenstuk, waar er op een klassieke metal manier naar een spetterend einde wordt gesoleerd. Dit nummer klokt trouwens een nette zeven en een halve minuut, wat het volgens mij tot n van de langste Exodus nummers ooit maakt.

Met het zowaar swingende 'Culling The Herd' vervolgen we het bal, maar omdat dit nummer toch wat venijn mist vind ik het toch wat minder dan de rest van de schijf. 'Sealed With A Fist' kennen we al van de mini-cd, een mid-tempo beuker met alle kenmerken van een echte Exodus track. 'Throwing Down' klinkt in vergelijking met het andere materiaal wat somberder en langzamer, en bij de refreintjes doet het me zelfs een beetje denken aan een band als Biohazard. 'Tempo Of The Damned' wordt echter afgesloten met twee razende thrash krakers, die tezamen echt de kersen op de toch al smakelijke taart zijn. Het antieke 'Impaler' laat horen dat dit nummer ondanks dat het ergens in '82 geschreven is nog altijd fier overeind staat, maar wordt nog eens dunnetjes overklast door het alles verwoestende titelnummer 'Tempo Of The Damned'. Goedemorgen pater! Werkelijk alle specifieke trucs waarmee de band bekend is geworden komen ns temeer tezamen in ruim vier minuten thrash waanzin

Tja, moet ik hier nou nog meer over zeggen? Dat de ritmesectie weer staat als een huis lijkt me logisch met zoveel jaar ervaring. Dat het gitaarwerk zowel qua riffs en solo's weer prima klinkt behoeft ook geen nadere uitleg, maar wel de constatering dat een hoop 'nieuwe' thrashbands hier maar eens goed naar moeten luisteren in plaats van alleen stomweg voor zich uit te riffen. Wel een speciale pluim gaat er uit naar Zetro, want meneer klinkt nog net zo bezeten als ruim vijftien jaar geleden.

Verplichte aankoop voor iedere Exodus fan en andere liefhebbers van Bay Area thrash!

<< vorige volgende >>