Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Monomyth - Exo

Monomyth - Exo

Label : Suburban | Archiveer onder stoner

Release type: Full-length CD

Jan-Simon : Met ‘Exo’ wordt Monomyths instrumentale ruimtereis in drie delen voltooid. Meer nog dan bij de voorgaande twee albums worden nieuwe invalswegen bewandeld en in kaart gebracht. Ja, het is nog steeds een gekend mengsel van krautrock, ambient, prog en spacerock zoals we dat ook op ‘Further’ en het titelloze debuut hoorden, als een door Duitse hippies ingespeelde tribute aan Pink Floyd ten tijde van ‘Echoes’ (wat ook nog steeds leidt tot zeer fraaie resultaten), maar de band met als basiskamp Den Haag waagt zich dit keer ook op onverkend terrein: de goede luisteraar hoort op ‘Exo’ zelfs iets dat verdacht veel lijkt op Jan Hammer achtige synthesizer-disco. Samen met wah-wah gitaarsolo’s die uit de koker van Hendrix hadden kunnen komen is dit zowel een verlate soundtrack bij Chriet Titulaers Wondere Wereld als een muzikaal avontuur dat qua eclecticisme bijna geen gelijke kent.

Als er een evenknie van Monomyth is, dan is het misschien Maserati, de Amerikaanse band die misschien nog wel meer grossiert in swingende krautrock-motorik. Monomyth is, althans op de nieuwste plaat, diverser in zijn uitingen. ‘Et Oasis’ heeft een combinatie van metronoomritmes en onvervalste hardrockuitspattingen, terwijl in ‘LHC’ dezelfde powerriffs worden gecombineerd met synthetische blieps en riedeltjes die onwillekeurig aan moderniteit van de jaren zeventig en tachtig doen denken. Een tijd waarin computers nog exotisch en spannend waren en elk kunstmatig gegenereerd geluid net niet tot kunst werd verheven.

Met een zo mogelijk nog ingenieuzere en subtielere opbouw bereikt Monomyth ook dit keer weer stratosferische hoogten, van waar het in een vrije val Felix Baumgartner waardig weer naar zeeniveau afdaalt. De uitersten liggen verder uit elkaar dan ooit en daarmee is ‘Exo’ geen gemakkelijk plaatje. Verre van een allemansvriend zullen alleen de echte liefhebbers vallen voor deze plaat. Dat is jammer, maar het is ook een rechtstreeks gevolg van de compromisloze en eigenzinnige keuzes van Monomyth.

<< vorige volgende >>