Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Wicked Maraya - Lifetime In Hell

Wicked Maraya - Lifetime In Hell

Label : Massacre | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Ruben : Dit is een van de bands die te prijzen valt om de sound en het gevoel dat ze gecreëerd hebben. Wicked Maraya draait om krachtige heavy en power metal tracks, gecombineerd met elementen van de echte oude thrash. Het is een van de weinige bands die het daadwerkelijk voor elkaar krijgt om de sound van toen, nú toe te passen, zonder eerdere bands te kopiëren. Ware het niet dat na enige research blijkt dat ‘Lifetime In Hell’ bijna in zijn geheel in 1991 geschreven is.

Dus houdt dit “nieuwe” album van Wicked Maraya, later doorgegaan als Maraya, in dat er negen tracks uit den ouden doosch gehaald zijn en er maar twee nummers recent geschreven zijn. Het gaat niet om werk dat al eerder uitgebracht is, het is een compleet, nooit eerder uitgegeven album. In mijn ogen iets wat maar zelden voor zal komen. De twee modernere tracks, ‘Fall From Grace’ en ‘Suicidal Dawn’, vallen in eerste instantie niet op. Vanaf het moment dat je dat weet, vallen ze inderdaad iets buiten de stijl van de rest van het album. Bij ‘Fall From Grace’ is dat het makkelijkste te herkennen door de hogere zang in het refrein. Het geheel is daarnaast ietwat scherper aangezet dan de rest en bevat, met name in de zang, wat modernere effecten. Die effecten zijn ook wel uit ‘Suicidal Dawn’ te halen, maar dan vooral bij de riffs en het getokkel van de gitaar tijdens de coupletten. Het geeft het nummer een licht catchy omhulsel en levert de band een vergelijking met Five Finger Death Punch op. Verder bestaat het album uit strakke, oude heavy metal tracks. Vooral opener ‘Blackout’ en het titelnummer ‘Lifetime In Hell’ zijn positieve uitschieters in het geheel. De tweede heeft een combinatie van een hakkende riff en een lekker bruut, Prong achtig refrein. Ook zit er een element van oude Annihilator nummers verwerkt in tracks als ‘Seizure’ en ‘Johnny’. Het zit hem in de hoge, schreeuwerige zang, de vlijmscherpe, snelle riffs en de gekke samples of zanglijnen.

Dus is ‘Lifetime In Hell’ niet nieuw, maar op geen enkele manier ene heruitgave. Mijn grootste compliment, dat over de sound en het gevoel van vijfentwintig jaar geleden terughalen, gaat niet meer op. Dat maakt verder niet bijster veel uit, aangezien Wicked Maraya een album heeft teruggehaald dat bomvol lekkere elementen zit. Gezien de hoeveelheid invloeden die al te noemen zijn, vermoed ik dat het vanwege een licht gebrek aan originaliteit in de jaren negentig niet zo positief ontvangen was. Maar uiteindelijk bewaar je een dergelijk sterk album met een reden, of niet?

<< vorige volgende >>